Bush op het zebrapad

Heel even legde ik mijn hand op Obama’s schouder. Want dat wil je toch kunnen zeggen, dat je Obama hebt aangeraakt. Het mocht. Zijn oor leek me ook aantrekkelijk, en zijn wang, even die huid te voelen, maar dat was toch te intiem, zelfs bij een wassen beeld voelt dat als een schending van de lichamelijke integriteit.

Ik was, met een tiental fotografen, afgekomen op een promotionele actie van Madame Tussauds, die, vijf dagen voor de inauguratie in Washington, in al haar filialen alvast de Obama-pop presenteerde. Zeven zijn er van hem gemaakt, in een atelier in Londen, vertelde de pr-medewerkster, maar wel allemaal handwerk hoor. Haar voor haar is in de was ingestoken. Zo’n beeld kost wel een ton.

Zeven staande Obama’s. De gelijkenis is goed getroffen. Hij lacht zijn brede lach, de armen ontspannen voor de borst gekruist. Het donkerblauwe pak sluit mooi om zijn lange, ranke gestalte. Hij kijkt, in Amsterdam althans, lachend naar buiten, naar het zebrapad over het Rokin. Daar waren ook komische taferelen te zien.

Daarbuiten namelijk, op dat zebrapad, zeulden twee mannen in rode poloshirts, die volgens hun badges Daniel en Storm heetten, met Obama’s voorganger: George W. Bush. Die was – grapje van Tussauds – alvast op de stoep gezet, compleet met een set koffers, zodat de fotografen de machtswisseling speels in beeld konden brengen.

George is acht jaar geleden opgesteld en hij oogde inderdaad als de jongere versie van de Bush die we nu kennen, een Bush waarop de presidentiële zorgen en lasten nog geen sporen hadden achtergelaten. Een Bush zonder Katrina, zonder nine eleven, zonder Irak, zonder kredietcrisis. Daniel en Storm droegen hem onbekommerd rond, aan alle wensen van de fotografen konden ze voldoen. Til ’m even de hoogte in, loop even met hem het hoekje om, steek het zebrapad nog eens over, pas op voor de tram, en laat ’m nog eens langs de etalage met Obama gaan. Ze zeulden en solden met hem, zoals dat gaat met beelden van gevallen machthebbers.

Hij komt in de opslag, zei de pr-medewerkster, en na een tijdje bepalen we of we hem zullen vernietigen. Ze zei: vernietigen.

En Obama? Die gaat boven naar de Grand Hall van de groten der aarde. Of hij blijft in de hal bij de ingang, voor het fotomoment – daar kun je als bezoeker met een beeld op de foto. Dat doen we als een beeld heel populair is, zei de medewerkster. Op die plaats stond nu nog Daniel Craig, alias James Bond, in zijn zwarte smoking.

Obama bleef naar dat zebrapad staan lachen, terwijl stijve George nog een keer voor hem langs kruiste. Merkwaardig hoe voorbij en afgeschreven Bush al werkte.

Ik wees naar Obama. Zit er eigenlijk een heel lichaam onder dat pak? Nee, luidde het antwoord. Hij heeft geen tepels, geen geslacht,geen tenen.

Het belooft een zware ambtsperiode te worden.