Enkele jaren nog en onze (gerookte) paling lijkt echt verleden tijd

De palingfuiken op rivieren, plassen en het IJsselmeer, de palingrokerijtjes en niet te vergeten al die verhalen over dit bijzondere dier dat ver weg geboren wordt in de Sargassozee, vanwaar hij jaar op jaar zijn weg weet te vinden naar onze wateren. Het is nauwelijks voorstelbaar dat dit straks verleden tijd is, doordat de paling hetzelfde lot dreigt te treffen als eertijds de steur en de zalm.

Toch is dit wat er staat te gebeuren, blijkens de noodkreet die het Wereld Natuur Fonds gisteren paginagroot in de dagbladen liet afdrukken, ondersteund door sportvisserij Nederland en milieuorganisatie ’de Noordzee’. In vijftig jaar is de palingstand in Nederland met meer dan 90 procent teruggelopen, aldus deze organisaties. En, voegen zij eraan toe: dat is mede te danken aan onze volksvertegenwoordiging. Zij zou koppig alle wetenschappelijke adviezen negeren om deze diersoort te beschermen. Met als gevolg dat vissers straks blijmoedig de laatste paling zullen opvissen.

Nu wil het geval dat de politiek niet stil heeft gezeten. Er kwam 200.000.000 euro op tafel om sluizen, dijken en gemalen vriendelijker te maken voor de noodzakelijke palingtrek. Palingvissers bleken bovendien bereid om voor 700.000 euro jaarlijks vijftig ton geslachtsrijpe paling in zee te zetten, en als het aan minister Verburg ligt zal er in de maand oktober geen paling gevist mogen worden. Bij elkaar opgeteld is dit niet niks. Maar volgens biologen is dit toch nog onvoldoende.

Het is volgens hen onvoldoende, omdat het effect van deze maatregelen teniet wordt gedaan door de voortgaande vangst. En het is ook onvoldoende, omdat vissers op zee massaal glasaaltjes vangen voor de export en de kweek en ook voor de consumptie, omdat men in zuidelijke landen dol is op dit kleine grut. Europa probeert die vangst te beperken, maar te vrezen is, dat dit onvoldoende zoden aan de dijk zet. Als ondertussen de vangst in Nederland gewoon doorgaat, zal het gauw afgelopen zijn met paling.

Desondanks denkt de Kamer dat het zo’n vaart niet zal lopen. Zij redeneert dat de visserij er alle belang bij heeft de paling te redden. Als vissers daarom aanbieden de palingstand op peil te houden, dan moeten wij hen het voordeel van de twijfel gunnen. Het is op zichzelf een sympathieke redenering. Maar overtuigen doet zij toch niet echt. We moeten er daarom rekening mee houden dat ondanks alle goede bedoelingen over enkele jaren onze (gerookte) paling echt verleden is.