opinie In de top drie van de eerste levensbehoeften van de moderne mens valt, naast voedsel en onderdak, een ’netwerk’. Wil men promotie, een nieuwe baan of hoe dan ook sociaal contact, dan moet dat in orde zijn.
Geen nood, aldus een door de wol geverfde Britse diplomaat in Brussel. De kunst is”, zo zei hij, „op recepties precies zo lang blijven dat iedereen je heeft gezien.” En dus geen minuut langer, want zo leuk is netwerken niet.
Inderdaad beleefde ik weinig plezier aan al die recepties. Vaak zijn ze aan het einde van de middag, zodat de drank je van de nuchtere maag gelijk naar het hoofd stijgt. Bovendien is het allemaal nogal bewerkelijk: handje, praatje, grapje, visitekaartje en dan maar hopen dat het beklijft, want aangeschoten is je gesprekspartner evenzeer.
Met netwerken via internet heb je al dat ongemak niet. Ik probeerde het vorig jaar op hyves.nl, de website waarop jan en alleman babbelt over zijn zieleroerselen en dagelijkse beslommeringen. Ik had me aangemeld om door te dringen tot de grootste fan van Rita Verdonk die daar nogal actief is en die ik voor de krant iets wilde vragen. Maar ze deed weigerachtig en ik liet mijn account links liggen, zoals me pijnlijk wordt ingepeperd als ik er weer eens kijk: „Inbox: 0; Friends: 0”, ofte wel: u heeft nul berichten en u heeft nul vrienden.
De netwerksite Linkedin.com werkt zo: Je zet je naam erop, en je foto, en je baan, en je vorige baan, en je opleidingen, enzovoort. Anderen doen dat ook, en vervolgens kun je invitations sturen om met elkaar connected te raken. Het resultaat is een digitaal netwerk dat in korte tijd gigantisch is. Piekerend over wie ik kon benaderen dacht ik eerst aan mijn vrouw, die dat welwillend aanvaardde. Dat ene contact bracht een netwerk van meer dan 1600 personen.
Dat komt omdat Linkedin je contacten verrekent met de contacten van diĆ© contacten. Dat geeft mij nu een netwerk van, volgens Linkedin, ’meer dan 682.100’ personen! Niet slecht voor iemand zonder clublidmaatschap en zonder verjaardagskalender.
Bijna zevenhonderdduizend vrienden; het is beter dan hyves, maar slaat natuurlijk nergens op. Hoewel Linkedin aanraadt om alleen mensen uit te nodigen die je persoonlijk kent, is de praktijk anders. Zo blijken talloze Nederlanders persoonlijk bevriend met Barack Obama. Logisch: tijdens diens campagne weigerde zijn team geen enkele invitatie.
Of iemand een goed netwerk heeft, hangt dus af van de inhoud. Brengen je connecties je in contact met andere wereldjes? Pas dan heb je iets om blij mee te zijn. En kun je ook weer eens naar een ouderwetse borrel. Dus niet:
„Zeg, hoeveel connections heb jij?”
„157.”
„Wauw! Wie zijn dat zoal?’
’94 journalisten van Trouw, 62 leden van de familie Bax en Barack Obama.”
„Ah! Zeg, ik zie daar* Ik ga even* Ik* Tot kijk, hè?”
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.