Ze wordt vergeleken met Amy Winehouse. Niet terecht, vindt zangeres Sabrina Starke. De doorbraak van een Nederlandse zangeres.
Dat een Nederlandse artiest onderdak vindt bij het Amerikaanse Blue Note-label, is geen alledaagse gebeurtenis. Tot voor kort hadden alleen Denise Jannah en Trijntje Oosterhuis hun handtekening gezet onder een contract met het het prestigieuze jazzlabel. Onlangs trad ook de 29-jarige Sabrina Starke toe tot dit elitaire gezelschap. En dat nog wel met haar allereerste solo-album, ’Yellow brick road’.
Het album verscheen op 1 oktober in eigen beheer, maar trok al snel de interesse van Blue Note, herinnert de zangeres zich. Een optreden in het televisieprogramma ’De Wereld Draait Door’ bracht de zaak in een stroomversnelling. „Gewoonlijk mogen artiesten maar een minuut en veertig seconden spelen in dat programma. Maar wij mochten een heel nummer spelen. Dat optreden gaf het laatste zetje, waarna Blue Note me een contract aanbood.”
Voor Starke, die een groot liefhebber van oude soul is, is het ’extra speciaal’ dat haar cd nu op Blue Note verschijnt. „Ik luister naar alle soullegendes, zoals Aretha Franklin, Etta James en Nina Simone. Maar mijn all time favourite is toch wel Billie Holiday, vanwege haar stem, timing en boodschap. Haar muziek is puur en ze heeft haar leven in haar muziek bezongen. Dat laatste doe ik ook. Ik zet mijn eigen ervaringen om in de muziek. Niet elke song heeft een diepe boodschap, maar het album geeft wel aan hoe ik in het leven sta als vrouw en welke groei ik heb doorgemaakt. Dat doe ik niet in codetaal, want ik wil mijn boodschap zo helder mogelijk verwoorden.”
Op ’Yellow brick road’ laat Starke soul, jazz, hiphop en reggae samenvloeien in een warme en toegankelijke sound. Vooral door het teruggrijpen op oude jazz en soul, wordt de Rotterdamse regelmatig vergeleken met Amy Winehouse. Niet geheel terecht, vindt Starke zelf. „Ik heb altijd wat moeite met dergelijke vergelijkingen. We maken beiden soul in een nieuw jasje en zijn beiden vrouw, maar daarmee houdt de vergelijking op.”
Bovendien is de zangeres –die werd geboren in Paramaribo maar toen ze zes maanden oud was naar Nederland kwam– van mening dat ze een geheel eigen stemgeluid heeft. „Ik heb een doorleefde stem en een eigen timing, zoals niet veel mensen die hebben. Ik zit vaak achter de tel, zing laidback en gebruik toonladders die eigenlijk niet kunnen volgens de muziekregels.”
De titel van haar debuut-cd ontleende Starke aan de film ’The Wiz’ uit 1978 met Michael Jackson en Diana Ross in de hoofdrol. „The Wiz is mijn favoriete film. Ik keek hem heel vaak als klein meisje. Pas later ben ik me bewust geworden van de boodschap van de film, maar nu is het iets wat ik in mijn eigen leven gebruik. De film gaat erover hoe je vaak bepaalde kwaliteiten buiten jezelf zoekt, terwijl ze al in je zitten. Anders gezegd: je bent thuis als je weet wie je bent. Daar moet je je heel bewust van zijn. Ik doe dat bijvoorbeeld door te reflecteren op mijn keuzes. Daar ben ik veel mee bezig, als mens en als artiest. Ik ben een spiritueel iemand, in de betekenis dat ik me bezighoud met de bewustwording van mezelf.”
„Rond mijn twintigste had ik veel strubbelingen over de vraag wat ik wilde. Ik heb toen veel boeken gelezen over spiritualiteit en zelfontwikkeling. Waar het volgens mij om draait, is dat je altijd een keuze hebt. Mensen denken veelal dat alles hen overkomt. Ik denk daarentegen dat je altijd invloed hebt op wat je overkomt, in de zin van hoe je ermee omgaat. Als iemand tegen me zegt: Hee Sabrina, ga jij volgende week eens in een minirok op het podium staan, heb ik de keuze om ja of nee te zeggen. Dit is dan een klein voorbeeld maar het geldt voor alles. Dankzij die bewustwording ben ik nu op het punt dat ik alles aan kan wat op me afkomt. Ik sta met beide benen op de grond, ben volwassen.”
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.