Op elkaars lip

opinie Het kwam Theo Maassen eigenlijk wel goed uit, een nachtje logeren bij Wilfried de Jong. Samen met zijn vriendin heeft de komiek een baby, en dan zijn de nachten thuis vaak langer dan in een tv-studio. „Daarom vind ik het wel lekker om hier even te zijn”, zei de beste cabaretier van Nederland.

Het tweede seizoen van ’24 uur met...’ was maandag aan de tweede aflevering toe. Het idee komt uit Engeland (’24 hours with...’ bij ITV) en de opzet mag bekend zijn.

In een serie van zes afleveringen sluit Wilfried de Jong zich een etmaal op met een bekende landgenoot die daar ook wel iets in ziet, in dat vrijwillig vastzitten. Eten, slapen, een beetje hangen op de bank, spelletje doen, zwijgen, praten. En dan maar hopen dat er veertig minuten aardige televisie uit voortkomt. Een spannend concept dat past in de VPRO-traditie van de lange interviews.

Vorig jaar pakten de gesprekken niet altijd even sterk uit. Het ligt er natuurlijk ook erg aan wie te gast is. Zo’n Marijke Helwegen (volgende week in ’24 uur met...’) vinden wij thuis gedurende 1 minuut al een drama, dus laat staan dat wij willen weten wat ze in 24 uur allemaal bij elkaar brabbelt.

Maar goed.

Alleen al vanwege het experimentele karakter en de schaarste op dit vlak zou men voluit moeten zeggen: aan de slag en kom maar op.

Maassen nam het initiatief en vroeg eerst naar zijn gastheer. „Heb jij eigenlijk kindjes?” En: „Heb je een plan?”

Kindjes had De Jong wel, een plan voor een nacht met Maassen niet.

Dat is een mooie kant van De Jong: hij is graag aanwezig, maar niet met het doel om uitsluitend zelf de lakens uit te delen. Als een ander een balletje opgooit, graag zelfs.

De heren deden dat zelfs letterlijk. Met een oranje bal.

Tussen het bankhangen, het eten en een pesterijtje hier en daar door („Wat ben jij kinderachtig, zeg, dat had ik echt helemaal niet verwacht”), gaf Maassen De Jong een paar hele aardige overdenkingen mee. Over zijn manier van met het publiek omgaan, zijn ouders, maar ook over drugs.

Maassen was aanvankelijk van plan om paddo’s mee te nemen, vertelde hij. „Zou jij dat gedaan hebben?”, wilde de Eindhovenaar van De Jong weten.

„Onder invloed van paddo’s worden andere verbindingen in je hersens gelegd, en dat is wel verrijkend.”

De Jong twijfelde. „Dan moet ik er wel zeker van zijn dat ik daarna weer de oude Wilfried de Jong ben.”

Maassen: „Wil je dan per se weer dezelfde zijn? Je wilt er toch iets aan hebben en weer verder komen?”

De Jong had er ook eentje voor zijn logé: „Het maakt niet uit wat jij zegt ,want de mensen gaan jou toch niet haten.”

Ruwe jongensachtige, fysieke uitzending op een zacht geestelijk bedje.