Bedrijf in nood mag personeel langer wegsturen

Werkgevers die hun omzet in korte tijd fors zien dalen, kunnen ook de komende weken nog werknemers op kosten van de overheid tijdelijk naar huis sturen.

Na herhaald aandringen van vakcentrales en werkgevers laat minister Donner van sociale zaken de regeling voor werktijdverkorting niet komende donderdag aflopen, maar uiterlijk 1 maart.

Werkgevers en werknemers moeten in de tussentijd zorgen voor goede scholing en andere manieren om met ontslag bedreigde werknemers snel weer aan het werk te helpen. Desnoods in een andere sector. Donner hoopt echter al vóór maart nieuwe afspraken te hebben gemaakt over de aanpak van massaontslag.

De CDA-bewindsman maakte de afgelopen week één en andermaal duidelijk dat hij Nederland niet wil afschermen van de gevolgen van de crisis. Hij wil de arbeidsmarkt versterken, zodat we er mee om kunnen gaan. Donner waarschuwt dat de vergrijzing doorgaat en er weer flink wat mensen nodig zijn als de groei weer aantrekt.

Donner was vanaf het instellen van de regeling voor werktijdsverkorting erg voorzichtig over de openstelling en een eventuele verlenging van de termijn. Immers, er moeten geen mensen tijdelijk naar huis worden gestuurd die later alsnog worden ontslagen. Werkgevers en vakcentrales vrezen echter dat er mensen te snel worden omgeschoold, waardoor ze verloren gaan voor, met name technische, beroepen.

Tot nu toe hebben 223 bedrijven een deel van hun werknemers, vaak voor een deel van de tijd, naar huis gestuurd. De regeling geldt voor zes weken en kan tot maximaal 24 weken worden verlengd. Alles samen gaat dat nu op voor 340 duizend werkuren. Donner had een maximum gesteld van meer dan het dubbele aantal. Dat zou neerkomen op zo’n 200 miljoen euro.

Wie er uiteindelijk op gaat draaien voor die miljoenen is nog altijd niet duidelijk. Het geld komt tijdelijk uit de WW-fondsen, die overvol zitten. Dat is tijdelijk gedekt, zodat er niet direct bezuinigd hoeft te worden. Bij het in elkaar draaien van de voorjaarsnota zullen er stevige discussies worden gevoerd over de vraag of de kosten uiteindelijk op de begroting van sociale zaken zullen drukken, uit de aardgasbaten zullen komen, of over verschillende potjes, en misschien meerdere ministeries, worden verspreid.