Raketten op Israël vanuit Libanon

Israël is bang voor een oorlog op twee fronten: Gaza in het zuiden en Libanon in het noorden. Het staat nu ook aan de noordgrens paraat.

Even leek Israëls doemscenario van een oorlog aan twee fronten gisteren bewaarheid te worden. Vroeg in de ochtend werden vanaf Libanon katoesja-raketten afgevuurd op het noordwesten van Israël. Een van de raketten trof een bejaardentehuis, twee mensen raakten gewond. Het tehuis werd ontruimd, bewoners in de omgeving kregen opdracht de schuilkelders op te zoeken, de scholen bleven dicht.

Israël heeft voor het uitbreken van de oorlog in Gaza duizenden reservisten opgeroepen en in het noorden bij de grens met Libanon een verhoogde staat van paraatheid afgekondigd. De gedachte is dat Hezbollah wellicht zijn solidariteit wil betuigen met Hamas en raketten kan afvuren. Een aanwijzing leek dat aan de vooravond van de oorlog in Gaza in het zuiden van Libanon acht raketten waren aangetroffen, klaar om gelanceerd te worden.

Gisterochtend reageerde Israël met een korte artilleriebeschieting op het zuiden van Libanon, maar tegelijkertijd liet het op alle mogelijke manieren weten geen belang te hebben bij een tweede front.

Voor Israël hangt de huidige oorlog in Gaza samen met de strijd tweeënhalf jaar geleden tegen Hezbollah in Libanon. In beide islamitische bewegingen ziet het de lange arm van Iran. Het was volgens Israël ook Iran dat Hamas heeft aangemoedigd het bestand niet te verlengen en de beschietingen op Israël op te voeren. Hamasstrijders worden, net als de Hezbollahstrijders, getraind door Iran, dat ook voor de bewapening zorgt.

De krant Jerusalem Post citeerde gisteren een analiste van de denktank Stratfor die onlangs de rol van Hezbollah beschreef bij de wapenleveranties aan Hamas in Gaza. De wapens worden gekocht in Soedan en door agenten van Hezbollah naar Egypte overgebracht, waar ze de plaatselijke functionarissen omkopen om een oogje dicht te doen. De Bedoeïenen in de Sinaïwoestijn schakelen ze in voor het transport naar de smokkeltunnels.

Voor Teheran zou de pro-Iraanse islamitische tak binnen de Palestijnse beweging hoge prioriteit genieten. Dat de Palestijnse zaak centraal staat in de Arabische wereld, is altijd goed om de gemoederen in de Arabische ’straat’ te beroeren. En Gaza grenst aan Irans aartsrivaal Egypte.

Israël sluit niet uit dat de raketten uit het noorden, juist nu, eerder een teken zijn dat Iran verrast is door de Israëlische opmars in Gaza en ongerust over het lot van Hamas.

Maar in de Israëlische analyse heeft Hezbollah, alle oorlogsretoriek van zijn leider Hassan Nasrallah ten spijt, op dit moment geen belang bij oorlog met Israël. De commentator in de krant Ha’aretz vatte het kort samen: „Hezbollah is bezig haar macht in Libanon op te bouwen en kan zich niet veroorloven Libanon in nog weer zo’n verwoestende strijd mee te slepen.”

Tegelijkertijd handhaaft Israël zijn verhoogde staat van paraatheid aan de grens.