Voor Oranje telt nu vooral langere termijn

In de rimpelloze WK-kwalificatiecyclus versloeg Oranje ook Macedonië (4-0). Maar of aan de wensen op langere termijn kan worden voldaan, blijft voorlopig onduidelijk.

Met opnieuw alleszins acceptabele cijfers sloot Oranje gisteravond de een na laatste tiendaagse af in de rimpelloze WK-kwalificatiecyclus. Na Schotland (3-0) werd ook Macedonië ruim verslagen, met 4-0 zelfs uiteindelijk.

Het wachten is nu op het laatste langdurige samenzijn van de nationale selectie in dit jaar alweer, in officieel verband althans. Over twee maanden roept bondscoach Van Marwijk zijn internationals weer bijeen. Begin juni kan dan in de eerste wedstrijd van de ‘dubbel’, tegen IJsland en Noorwegen, de plaatsing voor het WK 2010 in Zuid-Afrika eindelijk ook in mathematische zin worden bezegeld – mogelijk zelfs al met een gelijkspel op IJsland.

Aan het cijferwerk kon worden toegevoegd dat in het zevende achtereenvolgende WK-kwalificatieduel zonder tegendoelpunt in eigen land een Oranje-record uit de jaren zestig werd verbroken, in een ongeslagen reeks van inmiddels 23 ongeslagen plaatsingswedstrijden in Nederland. Het opduiken van dergelijke statistieken mag tekenend heten voor het gebrek aan opwinding in de kwalificatiereeks, maar over het huidige Oranje zeggen de weetjes weinig tot niets.

Wat dat betreft is het van meer belang de wensen voor de langere termijn in ogenschouw te nemen die bondscoach Van Marwijk in zijn derde tiendaagse helder had geformuleerd. Graag zou hij Oranje geestelijk bewapenen, met stabiliteit in én buiten het veld, om vroegtijdige ontsporingen als die tijdens de laatste eindtoernooien, WK 2006 (achtste finale) en EK 2008 (kwartfinale), te vermijden. Niet te snel tevreden zijn, heet dat bij Van Marwijk.

Ontegenzeglijk raakt de bondscoach daarmee de achilleshiel van de nationale ploeg door de jaren heen. Maar of in dat opzicht al enige vooruitgang is geboekt, valt lastig te zeggen in het verre van representatieve gezelschap van kwalificatiegroep 9. Hooguit kan in algemene zin een licht positief oordeel worden geveld over de versteviging van het team met het vaste middenveldblok Van Bommel/De Jong. Maar gek genoeg kwam Oranje juist op dat vlak gisteren minder hecht voor de dag dan de afgelopen maanden gebruikelijk.

Het werd goeddeels gecamoufleerd door de gekende aanvallende kwaliteiten, met al drie treffers in de eerste helft. In het voorste gelid van Oranje stonden de verhoudingen niet op scherp, zoals afgelopen zaterdag tegen Schotland het geval was geweest. Sneijder kon de centrale positie in de offensieve driemanslijn innemen dankzij een blessure van de daar enkele dagen eerder verkozen Van Persie. Zoals hij als invaller tegen de Schotten al even had gedaan, toonde Sneijder opnieuw in die zone vereiste specifieke verdelende vaardigheden.

Al voor de pauze stond hij aan de basis van twee doelpunten, het eerste en derde. In het eerste geval prikte Sneijder de bal naar Robben, waarna Kuijt alert op diens schuiver reageerde (1-0). In de slotfase van de eerste helft legde Sneijder met een fraaie pass een rechtstreekse verbinding met Kuijt, die prompt voor de tweede maal toesloeg (3-0). Tussendoor had ook spits Huntelaar subtiel doel getroffen, voor de dertiende keer alweer in zijn 21ste interland (2-0).

De laatste twee treffers versterkten óók de indruk dat Oranje in een fase is beland waarin het niet tegenzit. Huntelaar kreeg de bal alsnog mee nadat een actie van Robben al was gestrand en daarna kneep plotseling Kuijt er tussenuit in een al wat langer rommelige periode. Bondscoach Van Marwijk en ook zijn assistent Frank de Boer hadden zich herhaaldelijk aan de zijlijn gemeld, ten teken dat in weerwil van de cijfers bepaald niet alles naar wens verliep. Er vielen bresjes tussen de linies, al konden de Macedoniërs er niet van profiteren.

Met name de centrumverdedigers Ooijer en Mathijsen en ook aanvoerder Van Bronckhorst permitteerden zich enkele slordigheden, die toch weer te denken gaven over de staat van de Nederlandse defensie. Maar dat zijn zorgen voor later, zo bleek opnieuw en niet verrassend op wéér een eenzijdige avond, waaraan ook de tot reserve gedegradeerde Van der Vaart als invaller met een laat doelpunt (4-0) nog een bijdrage kon leveren.