Groene consument heeft meer nodig dan Cramers boekhoudkundig verhaal

Bij zijn aantreden beloofde het kabinet van CDA, PvdA en ChristenUnie dat duurzaamheid een voorname pijler werd. Het milieu zou niet, zoals in de paarse kabinetten waarvan de PvdA deel uitmaakte, ’voor de poorten van de hel’ moeten worden weggesleept. Het milieudenken zou integraal onderdeel zijn van alle beleid – met PvdA-minister Cramer als grote inspirator.

Halverwege de kabinetsperiode komt milieuorganisatie Natuur en Milieu met berekeningen waaruit blijkt dat het kabinet te weinig werk maakt van vermindering van de uitstoot van CO2 en van schone energie. De doelstellingen voor klimaatbeleid worden zo niet gehaald, voorspelt Natuur en Milieu. Deze cijfers zijn wellicht wat aan de sombere kant, de conclusie hoeft niet te verbazen. Vorig jaar kwamen het Energiecentrum Nederland en het Planbureau voor de Leefomgeving al tot een soortgelijke slotsom.

Minister Cramer had deze kritische rapporten kunnen aangrijpen voor een aansprekende uiteenzetting over de noodzaak van klimaatbeleid, over de maatregelen die ze zal treffen en wellicht zelfs over het plezier dat het burgers oplevert als de overheid hun inspanningen om milieuvriendelijk te leven, ondersteunt en stimuleert.

De noodzaak voor zo’n inspirerend verhaal is in de afgelopen twee jaar alleen maar toegenomen. De kredietcrisis is immers niet alleen een falen van het financiële systeem, maar net zo goed een vingerwijzing voor een wereldomvattende klimaatcrisis.

Maar in een reactie beperkte Cramer zich tot een enkele opmerking dat er niet nader genoemde ’kosteneffectieve’ maatregelen aankomen, en dat het kabinet ’reservemaatregelen’ voorbereidt. Dat is hopelijk genoeg om de klimaatboeken kloppend te krijgen, maar met dit soort boekhoudkundige mededelingen frustreert de minister goedwillende consumenten en houdt ze burgers in slaap die nog geen bijdrage leveren aan een samenleving die minder energie slurpt dan nu.

Het kabinet maakte de zaak er gisteren niet beter op, door de pas ingevoerde vliegtaks weer ter discussie te stellen. Het maakt geen sterke indruk als een milieubelasting bij het eerste zuchtje economische tegenwind alweer op de nominatie staat om te verdwijnen.

Diverse bewindslieden hebben de afgelopen tijd het belang benadrukt van een duurzamere economie. Het komt er nu op aan daarvan de contouren te schetsen. Zo’n blauwdruk is essentieel om het vertrouwen te houden dat natuur en milieu bij dit kabinet in goede handen zijn.