Nationalisme is eigen waan

Vaderlandsliefde is helaas niet iedereen gegeven. Toen minister Bos enkele weken geleden ’beschaafd nationalisme’ predikte werd hij door sommigen daarop aangevallen. Breedveld brengt nationalisme zelfs in relatie met ’een gevaarlijke politieke ideologie’. Daardoor demoniseert en krenkt hij nationalisten. En de geschiedenis heeft ons geleerd waar het demoniseren van mensen toe kan leiden. Liefde (vaderlandsliefde) is een groot goed.

Idealistische vaderlanders verdienen respect.

G. Gezelle Houten

Identiteit, trots op Nederland, en als laatste loot aan deze tak: beschaafd nationalistisch. Of liever patriottisch, want dat klinkt minder eng. Hoe je het ook noemt, het draait allemaal om gevoelens, bezieling en emotie en die zijn ongrijpbaar. Een eminent historicus heeft ooit gezegd: ’Identiteit is een glibberig begrip, net als een kwal, je kunt er goed naar kijken maar je moet er met een wijde boog omheen lopen, anders kan het gevoelig worden’.

Ik geloof dat wij in de verre toekomst onze identiteit moeten ontlenen aan een Europees patriottisme, net zoals Amerikanen ’rally behind the flag’. Er zullen nog heel wat generaties overheen gaan voor het zover is. Tot die tijd moeten we leven met het Europa van de vaderlanden, met alle daarbij horende patriottische emoties.

PvdA’er, liberaal, of ChristenUnie, het maakt niet uit: er is helemaal niets mis met trots zijn op prestaties van het land waarin je woont, of het nu gaat om infrastructuur als de Deltawerken, een icoon als Rembrandt van Rijn, of gewoon Johan Cruijff. Het wordt pas vervelend en soms zelfs gevaarlijk als politici zich ermee gaan bemoeien, dus Wouter, Rita en wie zich nog meer geroepen voelen: blijf er van af, een kwallenbeet kan flink jeuken!

Ton van Vliet Nisse

Wouter Bos is er misschien op uit de teleurgestelde kiezers van Rita Verdonk voor zich te winnen en wil dat op een Amerikaanse manier doen. Patriottisme is voor ons een beetje een vreemd woord geworden. Er schieten mij een paar regels te binnen uit een Oud-Hollands liedje: „Wat zullen onze patriotjes eten, als zij in ’t leger zijn?” . En Patriots, waren dat ook niet die gevaarlijke projectielen?

Zo onschuldig en warm is zo’n woord nu ook weer niet. Waarom moet trots zijn op Nederland eigenlijk in een woord gevat worden? En mag een partij zich dat begrip eigenlijk wel toe-eigenen? Wouter Bos moet geen idolen gaan na-apen maar op een station een lekker Oer-Hollands gedicht voordragen, zoals „...Maar neem je Hollands water weg, zijn plassen en zijn vaarten, dan is mijn land geen Holland meer, al staat het op de kaarten!” (Johan van Meurs). Dan maak je je populair, want: kom niet aan ons schaatsplezier! Het water is van ons allemaal! Mik op de koek-en-zopie Wouter!

Ineke Remijnse Edam

Natuurlijk mogen we trots zijn op Nederland maar of PvdA’ers dat kunnen waag ik te betwijfelen. Een grote laag van de bevolking heeft te kampen met armoede en de onderlinge solidariteit heeft behoorlijk te lijden onder de individualisering in de samenleving. Ook is de invloed van de staat de afgelopen veertig jaar steeds meer afgebrokkeld en is Nederland een onderdeel van het Europese en kapitalistische handelsverkeer geworden. Dat moet de oprechte sociaal democraat pijn in het hart doen ondanks de verworvenheden die behaald zijn, de vrijheid om te gaan, om te zeggen en om te doen wat je wilt. Daarmee komt de veilige bescherming van een staat nog niet terug, die tijd is voorgoed voorbij. De strijders staan alleen, de vaandels kunnen in de kast. Het proletarisch ideaal van een klasseloze maatschappij is over.

Henk Sieben Rekken

Al die trots op Nederland is naar mijn mening een vorm van eigenwaan.

En het ’wij Amerikanen’ van Obama leidde al gauw tot protectionistische maatregelen die verdacht veel lijken op ’eigen volk eerst’.

Ik voel me bevoorrecht in een stad te wonen waarin ik mij, door de vele interculturele activiteiten die daar plaats vinden, een wereldburger kan voelen.

Jaap van Duijvenbooden Vlaardingen

Ik betreur dat Breedveld toch weer verwijst naar de uitspraak van prinses Máxima: de Nederlander bestaat bestaat, ook al voegt hij eraan toe dat die slecht en zelfs verkeerd begrepen is. Breedveld zit hier gekneveld in de eigen regels, die verlangen dat een tekst een rustig woordbeeld moet hebben, zonder vet, cursief en accenttekens, ook al gaat dit ten koste van een juiste weergave. Concreet: in de toespraak van Máxima was bij een weergave in schrift, het (accent)leesteken cruciaal: dé Nederlander bestaat niet. Dat is cruciaal omdat zij met dit accentteken tot uitdrukking bracht dat je niet kunt spreken over één identiteit van de Nederlander zulks met uitsluiting van anderen die niet aan die identiteit konden voldoen. Dat is een waarheid als een koe, die nochtans zonder dit leesteken alleen maar misverstanden wekt. Niet weglaten dus.

A.A.Veerbeek Nijmegen