Schade meeroker deels vergoed

De Isala Klinieken in Zwolle moeten een ex-werkneemster compenseren voor de schade die ze leed door meeroken.

De werkgever van een vrouw bij wie door passief roken een astmatische aandoening is verergerd, is voor de helft aansprakelijk voor schade.

Dit heeft de Hoge Raad bepaald in een zaak van een ex-werkneemster van de Isala Klinieken in Zwolle. De vrouw werkte in 1999 en 2000 als secretaresse van twee medisch specialisten. De dokters, gastro-enterologen, waren beiden stevige rokers.

Kort nadat de vrouw in dienst trad, gaf zij aan dat ze last had van de tabaksrook, vanwege haar astma. De artsen rookten van voortaan alleen nog op hun kamers, maar de deuren stonden vaak open en geregeld liepen de artsen met brandende sigaret de secretariaatsruimte in.

In juli 2000 meldde de vrouw zich ziek met hardnekkige benauwdheidsklachten. Zij lag twee keer op de longafdeling van de Isala Klinieken. Begin 2002 verbleef ze drie maanden in het Nederlands Astmacentrum in het Zwitserse Davos. In juli 2001 werd zij volledig arbeidsongeschikt verklaard.

Het ziekenhuis zegde het dienstverband op in 2003. De vrouw stapte vervolgens naar de kantonrechter met een eis tot volledige vergoeding van haar schade. De rechter wees die vordering toe.

Maar Isala ging in beroep. Bij het gerechtshof verklaarde een longarts dat niet goed was na te gaan of de verergering van haar astma geheel kon worden toegerekend aan het meeroken op haar werk. De deskundige oordeelde dat de slechte werkomstandigheden waarschijnlijk voor de helft van de verergering verantwoordelijk waren. Het hof nam die conclusie over en bepaalde dat het ziekenhuis dus ook voor de helft aansprakelijk was.

Isala ging vervolgens in cassatie bij de Hoge Raad. Volgens het ziekenhuis was de verergering van de astmaklachten niet veroorzaakt door de tabaksrook die de twee artsen produceerden, maar door het normale beloop van haar chronische aandoening. De Hoge Raad vindt dat het hof terecht oordeelde dat de Isala Klinieken voor de helft aansprakelijk zijn en baseert zich daarbij op het deskundigenrapport van de longarts. Het beroep werd daarom verworpen. Het arrest heeft waarschijnlijk geen directe gevolgen voor andere werkgevers, omdat de Zwolse kwestie vrij specifiek was. Pas in een latere procedure wordt vastgesteld hoe hoog het bedrag is dat het Zwolse ziekenhuis moet betalen.