Storimans: Als ik film, is het alsof ik naar de tv kijk

De vorig jaar in Georgië om het leven gekomen cameraman Stan Storimans schreef een boek over zijn werk. Afgelopen week werd het gepresenteerd.

Met het uitgeven van een boek over zijn werk als cameraman wilde Stan Storimans voorkomen dat zijn ’harde schijf zou volraken’. Het boek was voor de helft af toen Storimans op 12 augustus vorig jaar in Georgië door Russische clustermunitie om het leven kwam. Afgelopen week is het boek ’Oog op de wereld; cameraman van Goirle tot Georgië’ toch gepresenteerd, op de dag dat Storimans 40 jaar zou zijn geworden.

„Stan wilde met de interviews een burn out voorkomen. En hij wilde de verhalen vastleggen voor zijn kinderen”, vertelt journalist Johan van Grinsven, auteur van het boek. Door collega’s van RTL Nieuws over Storimans te interviewen, is het Van Grinsven gelukt om het boek te voltooien.

Storimans was samen met RTL-verslaggever Jeroen Akkermans op reportage in de stad Gori, toen hij dodelijk werd getroffen. Akkermans raakte gewond aan zijn been.

In ’Oog op de wereld’ zegt Storimans dat hij zonder camera niet in staat zou zijn om allerlei verschrikkingen te filmen. „Ik kan zonder problemen tien uiteengereten lichamen na een bomaanslag filmen en daar niet veel bij voelen. Dan is het net of ik naar de tv kijk. Zonder camera zou ik over mijn nek gaan.”

Storimans beperkte zich bewust niet tot verslaggeving uit conflict- en rampgebieden, maar werkte ook veel in Nederland. „Ik kan niet van het ene oorlogsgebied naar het andere trekken. Of liever: ik kan het wel, maar wil het niet. Ik zou het niet volhouden. Geen enkele journalist volgens mij. Maar ik blijf een nieuwsman.”

De laatste jaren deed Storimans het rustiger aan en liet meer klussen over aan de drie cameramannen die hij in dienst had. Hij wilde de ’allerbeste worden op nieuwsgebied’, maar wist ook dat ’ik dit vak niet nog eens twintig jaar volhoud’. „Dat is fysiek te zwaar. Ik ben van plan om rond mijn zevenenvijftigste – als ik er nog steeds ben – het stokje over te geven aan jongeren die het vak echt willen leren.”

De vrouw van Storimans zet hun bedrijf Storicam voort.