Verschillig

opinie Hoewel de meesten de frisse wind van een nieuw jaar al enige tijd langs het schaatspak voelen strijken, lonkte voor anderen nog het wak van 2008.

De in Hilversum heersende ziekte van het stemmen is tot in het nieuwe jaar uitgezaaid. ’Het tv-moment van 2008’ moest zaterdag nog gekozen worden.

De luchtige opzet - een onderonsje tussen ’De wereld draait door’ en de VARA-gids, kon niet verhullen dat er wel degelijk iets zorgelijks aan de hand is.

De keuze van de massa was niet verrassend. Die houdt van achtervolgingen:

Paul de Leeuw die achterna gezeten werd door een vrouw met het syndroom van Down, Ella Vogelaar die achtervolgd werd door een reporter met de ziekte van GeenStijl en Joran van der Sloot die de kijkcijferkoortsige Peter Rudolf in de achteruitkijkspiegel had.

So far so good.

Het zorgelijke zit hem in de uitleg van die fragmenten. De beeldvorming. Hoe komt die tot stand?

Dat is een VARA-verhaal. Die omroep runt namelijk met ’DWDD’, ’Pauw en Witteman’ en ’De leugen regeert’ zo ongeveer de hele afdeling opinie op tv. Zoiets gaat nooit goed. Leidde het patent op opinie voorheen tot een linksige agenda, inmiddels heeft de omroep de rol van allemansvriend op zich genomen.

Zo worden de jongens van GeenStijl door de VARA dusdanig vaak op een kritiekloos podium gehesen, dat ik dacht dat GS nú al in het publieke bestel was opgenomen.

Wie regelmatig naar de talk-shows van de VARA kijkt, denkt dat er een brede maatschappelijke consensus bestaat over bijvoorbeeld dat Vogelaar-filmpje.

Die consensus lijkt nu: Vogelaar kon niet met de media overweg en dat heeft Rutger Castricum van GeenStijl bewezen. Wie het filmpje nuchter bekijkt ziet: Castricum gedraagt zich in het filmpje als een onbeschofte vlerk en dáárdoor blijkt Vogelaar niet het meest gevatte mediatalent, wat niet zo heel gek is in een dergelijke situatie.

Peter Rudolf hetzelfde verhaal. Geweldige televisie, moeten we blij mee zijn, niks mis mee. Dat is wat Joost Zwagerman er ongeveer over riep in ’DWDD’.

Vorig jaar werd ’De Grote Donorshow’ (BNN) gedeeld eerste bij ’Het tv-moment van het jaar’ vanwege de breed in de media uitgedragen opinie (lees: VARA-zendtijd) dat het een ’fantastische stunt’ was voor ’de goede zaak’.

Voor de mening dat het ging om een zieke leugen met een zeer tijdelijk effect was beduidend minder ruimte.

Kijkcijfers, ja. Kritiek, mwah. Dat is de huidige VARA.

Zeker als Peter Rudolf zelf te gast is, want Peter Rudolf is best een beetje eng. Net als GeenStijl ook heel eng is.

Straks worden ze boos of lopen ze weg.

En trekken beide fenomenen niet een enorme berg kijkers?

Nou dan.

Nee, geen malheur aan onze deur. Kritiek wordt gezien als links en dat zijn we ab-so-luut niet. Nou ja, alleen voor de vorm.

Daarom laten we hele geloofwaardige spotjes maken en dan doen we iets met ’verschillig’.

En als Paul de Leeuw leuk doet met een mongool mag hij winnen.

Heb je landelijke dekking.