Logeerbeer (2)

opinie Vlak voordat om kwart over zeven de wekker gaat, springt dochter op bed. ,,Eigenlijk is het pas zes uur’’, jubelt ze, blij dat ze het principe van de zomertijd weet te doorgronden. Mij geeft die mededeling een acuut gevoel van vermoeidheid, maar tijd om daar lang bij stil te staan is er niet. Het wordt een drukke dag. De agenda zit tot half elf vanavond vol. Alle bezigheden sluiten naadloos op elkaar aan.

De eerste ronde verloopt soepel. De kinderen belanden redelijk gewassen en gestreken op school. De jongens en meisjes met wie ik leesmoeder, zijn vanochtend goedgeluimd, ijverig en leergierig – zo mag juf Anniek het graag zien. Nu op naar ronde twee: de trein halen, op weg naar een afspraak.

Op het schoolplein spreekt een moeder me aan. Of de logeerbeer toevallig bij ons is.

Voor de niet-kenners: de logeerbeer is een knuffel, doorgaans luisterend naar de naam Snuffie, Flippie of Flappie, die door juf een paar dagen wordt meegegeven aan een kleuter. Snuf, Flip of Flap komen in een koffer op wieltjes, met daarin behalve een uitgebreide garderobe, een oneindige reeks knutsels, smurfen, wuppies, voetbalplaatjes en andere Albert Heijn-acties. Verder bevat de koffer Het Schrift. Daarin noteren de ouders van de kleuters welke avonturen Snuf, Flip of Flap in hun huishouden meemaken. Kleurige foto’s en gevatte tekstjes bewijzen dat de logeerbeer inderdaad is mee geweest naar een goed besproken theatervoorstelling, het hockeyveld, een duinwandeling en een hip pannekoekenrestaurant.

Voor ouders zoals wij, die het weekeinde het liefst zittend achter een stapel kranten doorbrengen, is het pure horror. Toen zoon naar groep 3 ging en dochter de logeerbeer voor het laatst mee naar huis nam, trokken wij dan ook een fijne fles bubbels open. Dag beer! Tot nooit meer!

Maar gisteren kwam zoon tot onze grote schrik wéér met zo'n beer aanzetten. Dit keer hoorde het beestje bij een project van de buurtbibliotheek om het (voor)lezen te bevorderen.

Eerst denk ik dat de moeder me aanspreekt omdat er een boekje van hen in de logeerbeerkoffer is achtergebleven. Of omdat er nog een boekje bij hen ligt. Maar dat is het niet. ,,Sinds de logeerbeer bij ons was, hebben we allemaal luizen’’, zegt ze. ,,Dat wilde ik je toch even laten weten.’’

Dag agenda, dag schema, niks trein halen. Als de wiedeweerga naar huis. Rotbeest naar buiten smijten, bedden afhalen, kussens en dekens in de diepvries, de luizenkam zoeken, afspraken verzetten en er het beste van hopen.

Ineens voel ik het kriebelen.