Bulgarije is een witte vlek op de tennislandkaart. Maar daar komt verandering in. Grigor Dimitrov, zeventien jaar pas, wordt gezien als een mogelijke wereldtopper. In Ahoy liet hij zien waarom.
Wat is er mooier voor een jongen van zeventien om tegen de nummer één van de wereld te tennissen. Vraag het Rafael Nadal, die in 2004 als puberende tiener in Miami oog in oog stond met Roger Federer. Een onvergetelijke ervaring, zei de Spanjaard eerder deze week in Rotterdam. Dat hij won van de grote Federer, maakte de kick alleen maar groter.
Nadal beleefde gisteren in de tweede ronde van het ABN Amrotoernooi een flashback. In Ahoy vertolkte hij de rol van de nummer één en luisterde de jongen van zeventien naar de naam Grigor Dimitrov. Dit talent uit Bulgarije, een land zonder enige traditie op het gebied van mannentennis, wordt getipt als een potentiële wereldtopper.
Toernooidirecteur Richard Krajicek trakteerde Dimitrov op een wild card, als een mogelijke investering voor de toekomst. In 1999 gaf Krajiceks voorganger Wim Buitendijk een uitnodiging voor de kwalificaties aan de toen 17-jarige Federer. Uit dank kwam de Zwitser ieder jaar terug naar Rotterdam, tot hij in 2005 als nummer één de finale won.
Het is voorbarig om te stellen dat Dimitrov in de voetsporen van Federer gaat treden. Maar de Oost-Europeaan pakt de zaken wel voortvarend aan. Hij is verhuisd van Haskova naar Parijs, waar hij onderdak heeft gevonden bij de Mouratoglou Tennis Academie. Via het managementbureau Octagon is Dimitrov gekoppeld aan Peter Lundgren, de Zweedse coach achter de successen van ondermeer Federer en Safin.
Mentaal kan de jonge Bulgaar, momenteel de mondiale nummer 478, al tegen een stootje. Afgelopen dinsdag, een paar uur voor de partij van Dimitrov tegen Berdych, moest Lundgren halsoverkop naar huis omdat zijn vader was overleden. Dimitrov liet zich door dat persoonlijke drama niet van de wijs brengen. In drie sets boekte hij tegen Berdych (nummer 23) zijn eerste zege in het ATP-circuit.
Na die winst kon Dimitrov de emoties niet de baas. Zijn gedachten waren bij zijn coach, maar ook het sportieve succes bracht hem even uit balans. „Plotseling realiseerde ik mij dat ik van iemand had gewonnen die ik alleen nog maar op televisie had zien tennissen”, stamelde Dimitrov, in 2008 kampioen van de juniorentoernooien op Wimbledon en de US Open.
In de partij tegen Berdych toonde hij geen ontzag voor de status van zijn Tsjechische tegenstander. Ook na het verlies van de eerste set bleef hij geloven in een goede afloop. Met name op de belangrijke punten bleef Dimitrov koel en zelfverzekerd. Hij produceerde tien aces en werkte negen van de tien breakpoints van Berdych weg.
Gisteren trok hij in onverschrokken ten strijde tegen Nadal, met wie hij vorig jaar in Madrid een keer had getraind. Hij kon mee met het tempo van de Mallorcaan en ook in de rally’s deed hij niet onder voor de winnaar van de Australian Open. Na het verlies van de eerste set (5-7) bleef Dimitrov fier overeind. Van overgave was geen sprake.
In de tweede set gunde hij Nadal niet een breakpoint. Zelf verzilverde hij de eerste kans en bij 5-3 serveerde hij de set resoluut en brutaal uit. De ruim 8000 toeschouwers in het Rotterdamse sportpaleis gingen er eens goed voor zitten, een historische stunt leek in de maak. Nooit eerder verloor een nummer één van de wereld van een zo laag geklasseerde spelers. Na bijna 2,5 uur kreeg Dimitrov toch last van pijntjes en als Nadal bloed ruikt, laat hij niet snel meer los. Met 6-2 haalde hij voor de eerste keer de kwartfinale in Ahoy.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.