In de Amerikaanse Senaat werd gisteravond nog onderhandeld over het stimuleringspakket voor de economie. De Republikeinen stribbelen flink tegen. Vanuit hun positie is dat heel verstandig.
Hoeveel Amerikanen zullen zich de haren uit het hoofd trekken als ze op de televisie de dagelijkse verslagen zien vanuit het Amerikaanse Congres?
Het stimuleringspakket dat Barack Obama en zijn economische adviseurs zo snel mogelijk uitgevoerd willen hebben, stuit daar op bezwaren van de Republikeinen. Terwijl de Democratische top de president had beloofd hem voor het eind van deze week een wet ter ondertekening te zullen sturen, zag het er gisteravond in de Senaat nog niet naar uit dat er al een akkoord kon worden bereikt. Mogelijk komt de finale stemming morgen, misschien nog later.
Obama liet de afgelopen dagen luidkeels blijken dat hij het welletjes vindt. Maar veel gewone Amerikanen zullen er niet eens van opkijken dat de boel even vastloopt. Ze mogen zich dan tijdens de campagnes voor het presidentschap weer meer in politiek zijn gaan interesseren, het Amerikaanse Congres was bij het sluiten van het politieke seizoen eind vorig jaar nog minder populair dan vertrekkend president Bush.
Bovendien was de verkiezingsoverwinning van Obama voor Amerikaanse begrippen wel fors, maar stemde in november nog altijd bijna de helft van de opgekomen kiezers voor John McCain die, voor zover hij veel over economie nadacht, zich aansloot bij de traditionele Republikeinse lijn van lage belastingen en weinig overheidsbemoeienis.
Die groep is misschien voor een deel op andere gedachten gebracht door de economische crisis, maar in peilingen die gisteravond bekend werden, was 39 procent van de ondervraagden gewoon tegen het stimuleringspakket. Die zullen in ieder geval goedkeurend toezien hoe de Republikeinen in de Senaat hun ideologische huid zo duur mogelijk verkopen.
Daarbij zitten dezen voor een minderheidspartij in een redelijk comfortabele positie. Als minderheid van veertig zetels op een totaal van honderd hebben ze precies genoeg stemmen om een wetsvoorstel tot in het oneindige te traineren. Voor het openzetten van de slagboom kunnen ze politieke concessies eisen, wat hun kiezers zal bevallen.
En als slechts een of twee gematigde Republikeinen in dat geval met de Democraten meestemmen, kan de rest net zo goed met een gerust hart tegenstemmen. Zo kan iedereen zonder vrees zijn lokale kiezers tegemoet treden. En wat de economen en de president ook zeggen, dat is de rekensom die ieder Amerikaans Congreslid de hele dag maakt.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.