Nederlandse huid naar Australië

De Huidbank heeft 500.000 cm2 huid aangeboden voor slachtoffers van de Australische bosbranden.

Aan elkaar geplakt zou het een enorme lap zijn van 1 bij 50 meter. Het is de totale voorraad van de Nederlandse Huidbank, opgebouwd uit weefsel van zo’n 150 donoren. En die is nu aangeboden aan Australië, om de vele verbrande slachtoffers van de bosbranden te helpen.

Als de hele voorraad in één keer naar Australië wordt verscheept, zou Nederland zelf wat krap komen te zitten. Maar directeur Welsly Bodha van de Huidbank en de Nederlandse Brandwondenstichting, houdt sowieso een beetje achter. „Er komt hier bovendien elke dag nieuwe donorhuid binnen, dus we bouwen snel weer een voorraad op. En mocht zich echt een grote calamiteit voordoen, dan kunnen we altijd huid krijgen van bevriende centra uit het buitenland.”

Nederland heeft de grootste huidbank ter wereld. Dat komt volgens Bodha onder meer door de cafébrand in Volendam, die nog vers in het geheugen ligt. Bij die ramp, in 2001, kwamen veertien bezoekers om het leven en raakten 180 mensen gewond. Daarnaast speelt Nederland een vooraanstaande rol in het onderzoek. Zo is de techniek voor de afname en conservering van donorhuid hier ontwikkeld.

In Australië zijn drie à vier keer zoveel brandwondenslachtoffers gevallen als in Volendam, schat Bodha. Het is nog onbekend hoeveel procent van hun lichaam gemiddeld is aangedaan. Dat maakt het lastig om te berekenen hoeveel huid nodig is. Bodha: „Collega’s uit Australië hebben me laten weten dat ze het nu nog zelf aankunnen, maar we blijven beschikbaar.”

Jaarlijks stellen ongeveer vijfhonderd Nederlanders na hun overlijden hun huid beschikbaar. Het weefsel wordt over het hele lichaam afgenomen. Alleen van de handen, voeten en het gezicht blijven de preparateurs af.

Vervolgens conserveren ze het vel in glycerol (stroperige alcohol) en controleren het op virussen. In de koeling is het dan zo’n drie jaar houdbaar.

De geprepareerde huid voorkomt dat verbrande patiënten uitdrogen. Zo worden levens gered. Daarnaast biedt het natuurlijke weefsel grote voordelen ten opzichte van verband. Zo vermindert het de pijn en gaat het infecties tegen, onder meer door de glycerol. Verder moet een verband om de paar dagen worden vervangen, waardoor een minder fraai litteken ontstaat. Donorhuid valt na zeven tot tien dagen vanzelf af, als de onderliggende huid ’rijp’ is.

Goede alternatieven voor donorhuid zijn nog niet uitontwikkeld, maar er wordt volop geëxperimenteerd. Zo is er een spray met huidcellen die op een brandwond kan worden gespoten. En onderzoekers werken aan methoden om lappen huid te kweken. „De resultaten zijn nog niet zo hoopgevend”, zegt Bodha. „Gelukkig hebben we in Nederland voldoende donorhuid beschikbaar.”