Wat is er toch met de mensheid gebeurd?

Wat vandaag in Gaza gebeurt, is echt een catastrofe. De systematische vernietiging van heiligdommen, scholen, universiteiten en de moord op onschuldige Palestijnen zijn oorlogsmisdaden. De daders moeten voor het gerecht gesleept worden.

Op dit moment zou ik liever opgesloten zitten in een gevangenis waar ook ter wereld, dan te leven in Gaza. In een gevangenis zou ik me tenminste veiliger voelen, water kunnen drinken, iets kunnen eten om te overleven.

En ik zou geen explosies rond mijn huis horen.

Op dit moment hebben mijn familie en ik geen drinkwater en het gasstel is bijna op. Vroeg in de ochtend vroeg mijn moeder me iets te eten te kopen in de winkel, bijvoorbeeld koekjes in plaats van brood. Maar helaas zijn alle winkels in de stad gesloten.

Op de radio hoor ik op dit moment een vrouw die Oem Saber heet – ze schreeuwt en huilt omdat ze haar zoon van vier kwijt is sinds een bom bij haar huis in Oost-Gaza neerkwam. Ze is niet de enige die huilt vanwege deze dodelijke oorlog; honderden families in de Gazastrook doen hetzelfde.

Als veel andere Palestijnen in Gaza vraag ik me af wat er met de mensheid is gebeurd, wat haar doof maakt voor het geschreeuw van Gaza’s kinderen en bevolking, al twee jaar opgesloten in een openluchtgevangenis. Er moet iets mis zijn, dat families overal ter wereld bijeen komen om Oud en Nieuw te vieren, terwijl Palestijnse families uiteenvallen. Veel mensen in Gaza denken dat de komende dagen nog erger worden, en dat de Israëlische agressie alle mogelijkheden tot vrede vernietigt.

Vandaag is de dag van het gebed, maar mijn vader is bang om naar de moskee te gaan, zoals hij elke vrijdag doet. Hij is bang dat Israëlische F-16’s de moskee zullen bombarderen, zoals in de afgelopen zeven dagen eerder gebeurde bij een paar moskeeën. Hij is thuis gebleven om te bidden.

Terwijl ik dit schrijf, cirkelen de onbemande vliegtuigjes en de F-16 nog steeds in de lucht, op zoek naar nieuwe doelen om te bombarderen.