Waarom houden de meeste mensen zich domweg niet aan hun goede voornemens?

Over goede voornemens gesproken? De intrigerendste opmerking die ik daarover hoorde, staat op conto van Yneke Vocking, voedingsdeskundige en afslankcoach van het tv-programma ’De afvallers’. Zij noemde goede voornemens ’ongezond’, omdat ze slecht gedrag in de hand werken.

Ze zei het in een radioprogramma, aan de vooravond van de feestdagen en het klonk heel logisch. Veel mensen, aldus Vocking, kondigen nu aan om het straks in het nieuwe jaar rustiger aan te zullen doen. Dan zullen ze echt ernst maken met afvallen, verzekeren zij hun omgeving. Ondertussen levert dat goede voornemen hen een prachtig excuus op om met de feestdagen onbekommerd hun gang te gaan. Met als gevolg, kilo’s erbij die er in het nieuwe jaar met geen mogelijkheid meer af te krijgen zijn.

Vockings kanttekening stijfde mij in de overtuiging dat een mens er wel zo verstandig aan doet om met zijn goede voornemens niet aan de weg te timmeren. Het zal er wel mee te maken hebben dat ik nog ben opgevoed met het oude spreekwoord: de weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens. Beter lijkt het om voornemens in stilte in de praktijk te brengen. Pas als dit gelukt is, is de tijd daar om ermee voor de draad te komen.

Helemaal fout, zo blijkt na raadpleging van het internet, dat uitpuilt bij het intikken van de woorden ’goede voornemens’. Als effectieve strategie kreeg ik aanbevolen goede voornemens juist wel publiekelijk aan te kondigen. Dan zul je zien dat je omgeving je spontaan te hulp zal snellen, zodra je van het goede pad dreigt af te wijken. Dat zal dan wel, maar mijn ervaring is dat het vaak omgekeerd werkt. Steek gerust op en/of neem er nog maar één. Waarom zou je jezelf geweld aan doen?

Een goede vraag, lijkt me? Waarom zou een mens iets willen, wat ie eigenlijk niet wil? En waarom zouden we er anderen mee lastig vallen? Het leven is al ingewikkeld genoeg, waarom zouden we er met goede voornemens nog een schepje bovenop doen? Maar, lees ik vervolgens op de nieuwssite van Psycholoog.net: mensen die goede voornemens maken, hebben een tien maal zo grote kans om een gewenste gedragsverandering door te voeren, dan mensen die dat niet doen. Dat is toch niet gering.

En in stilte denk ik aan al die politici die ons jaar op jaar onthalen op hun goede voornemens. Om nu eindelijk de files aan te pakken, het klimaat te redden en ons te verlossen van de hebzucht die ons een kredietcrisis in heeft gelokt. Als zij deze goede voornemens achterwege zouden hebben gelaten, zou de wereld er volgens de logica van Psycholoog.net ongetwijfeld nog veel beroerder voor hebben gestaan. Blijft natuurlijk de vraag: als dat zo is, waarom houden de meeste mensen zich dan domweg niet aan hun goede voornemen?