Het papier kraakt

opinie Half acht ’s ochtends. U geeft uw klokradio een mep, vist uw kunstgebit uit het glas water, stommelt de trap af, activeert de Nespresso en complimenteert uw brievenbus met zijn rol van Holle Bolle Gijs. ,,Papier hier”, mompelt u. ,,Dank u.”

Trouw.

U vleit het medium op de keukentafel en denkt aan George Clooney, wat tegenwoordig het sein is dat de koffie klaar is. U weet ook niet hoe dat precies zit.

U neemt een ferme slok en bladert rechtstreeks door naar de internet-rubriek.

Daar leest u uw eigen ochtendritueel terug.

Ja, het is prettig wakker worden met die papieren krant breeduit op tafel. Romantici waarderen zelfs de croissantkruimels op de openingskop, dan wel de koffiekringen op het weerbericht.

Maar hoe lang houdt dat papier het nog? Tien jaar? Vijftien jaar?

Wanneer bereikt de voedselcrisis Holle Bolle Gijs, dat is eigenlijk de vraag.

Zelfs Langnek kan het niet overzien. Maar dat het papier kraakt is zeker. De wetmatigheid dat in Amerika alles eerder gebeurt dan in Nederland versterkt dat gegeven.

Voor het eerst in de geschiedenis haalden de Amerikanen meer nieuws van internet dan uit de krant, zo bleek onlangs uit een onderzoek van het Pew Research Center. Dat centrum specialiseert zich in onderzoek naar pers en politiek, en de publieke belangstelling daarvoor. Het onderzoekscentrum meet sinds 1991 op welke manier Amerikanen zich op de hoogte houden van het nieuws en doet dat onder een groep van een kleine 1500 mensen. De opmars van het net tekent zich af. Haalde in 1999 nog 6 procent van de nieuwsconsumenten hun informatie van het web, in 2003 was dat al 20 procent. De papieren kranten hielden en houden het tamelijk stabiel met een marktaandeel van 35 procent, maar in het afgelopen jaar overtrof het aantal digitale nieuwsjagers het aantal papierennieuwsvreters dan toch. 40 procent van de volwassenen neust naar nieuws op het net.

Maar was het niet de jeugd die de toekomst bepaalde?

Nou en of, en daar zit hem de crux: 59 procent internet, minder dan 30 procent krant als het om nieuws gaat bij de jongeren. Het web is niet de enige bedreiging voor het papier. De Westerse mens leest gemiddeld in een heel leven 24 bomen naar de ratsmodee. Dat is steeds moeilijker te verkopen. Tel daarbij op dat er steeds verfijndere apparaten komen in een vorm die verdacht veel lijken op die opengeslagen krant op uw keukentafel (maar die zich dan steeds ’verversen’), en we kunnen stellen: die papieren krant verdwijnt voorgoed in de buik van Holle Bolle Gijs. En wie weet hoe snel al.

’s Avonds at de brievenbus de avondkrant nog gewoon op: ,,Papier hier. Dank u”.

Maar het klonk al hongerig.