Tamtam

opinie Volgens directeur Fatma üzgümüs van Vluchtelingen Organisaties Nederland (gisteren in Trouw) polariseert Doekle Terpstra net zo hard als zijn tegenstander Wilders: ’Ook Terpstra denkt in groepsverbanden en wil ons niet als individu zien. Dat is de valkuil waarin alle multiculturalisten vallen.’

Wellicht kunnen we meer overeenkomsten ontdekken tussen deze verklaarde tegenpolen. Zo mogen beide mannen de auteursrechten claimen voor twee van de meest fameuze flops van 2008. Zowel Fitna van Wilders als het Benoemen en Bouwen-initiatief (BB) van Terpstra is bij gebrek aan belangstelling of (felle) reacties een vroege dood gestorven. Beide mannen schermen met de ontmoetingen die ze afgelopen jaar met geestverwanten hebben gearrangeerd. Maar zowel Terpstra’s Tour door Nederland als de internationale uitstapjes van Wilders kunnen niet verhullen dat je geen debat krijgt door alleen groupies en overtuigde medestanders om je heen te verzamelen. De gelijkhebberigheid van beide mannen, uitmondend in zichtbare onbescheidenheid, maakt de cirkel rond waarin de tegenpolen elkaar toch ontmoeten. Maar tot mijn verrassing ligt Terpstra nu toch een paar lengtes op

Wilders voor. Gisteren nam zijn borstklopperij het decibelniveau van een wilde tamtampartij aan. Volgens hem is door Benoemen Enzovoort ’het klimaat veranderd’: „De discussie over de multiculturele samenleving is uit de polemiek gekomen, de rede neemt toe. We hebben het debat van de politieke arena naar de huiskamer gehaald en de behoefte daartoe is nog steeds heel groot”.

Als er in Nederland behoefte is aan een polder-Obama hoeven we niet meer te zoeken: Terpstra heeft zichzelf zojuist gekroond. Hij heeft het klimaat veranderd en de stijgende zee teruggedrongen. De polemiek van vóór zijn komst is door de goede rede van broeder Doekle overklast. Hier valt niets tegen te zeggen. Zoals je een verwarde patiënt evenmin duidelijk kunt maken dat hij heus Napoleon niet is. Terpstra zou het debat naar de huiskamer hebben gehaald, maar hoe meet je dat?

In de meeste huiskamers wordt met geen woord over BB gerept en de naam Terpstra wordt vaker met die omvangrijke en joviale mevrouw uit de polonaise van het sportcircuit geassocieerd. En terwijl Doekle in Trouw ongefundeerde en onbezonnen uitspraken doet, merkt diezelfde krant (die destijds deze emotionele avonturier heeft gesteund) op dat zijn initiatief op een ’eenmansactie’ lijkt waarvan, na een kort jaar, de uitwerking is verdwenen.

Wie moeten we geloven? Natuurlijk hoeft Terpstra zijn beweringen niet per se met een wetenschappelijke studie te onderbouwen. Dat zou hij toch niet kunnen. Ook kan hij zijn belangrijke medestander niet te hulp roepen: multiculturaliste Ella Vogelaar is door haar partij lelijk gedesavoueerd, wat de klimaatsverandering van Terpstra in een ander licht plaatst. Wat rest, is de leegte van de echo en wat cijfers. Toen Terpstra een jaar geleden zijn actie lanceerde, stond de PVV-druktemaker op 10 zetels in de peilingen. Een jaar na weinig benoemen en praktisch niets bouwen staat Wilders’ teller op 15.