Dekker kan belangrijke pion worden in Tour

Als Thomas Dekker in de rittenkoers Tirreno-Adriatico zijn mannetje staat, neemt zijn nieuwe ploeg Silence-Lotto hem mee naar de Tour.

Met gepaste trots trok Thomas Dekker op verzoek zijn shirt omhoog. Hij wees op zijn rechterheup, waar een zwelling ter grote van een tennisbal zat. De beurse plek was een overblijfsel van de Ster van Bessèges, waar hij met 55 kilometer per uur tegen het asfalt smakte. „Stuur in mijn buik”, zei Dekker droogjes. „Gelukkig geen breuken. Mijn voorjaar loopt geen gevaar.”

Zijn ogen glinsterden bij het uitspreken van de laatste zin. De 24-jarige renner genoot van de interesse voor de oorlogswond. Het moment markeerde op symbolische wijze zijn rentree in het peloton, waaruit hij vorig najaar door Rabobank hardhandig was verstoten. In het tricot van Silence-Lotto, aan de vooravond van het nieuwe seizoen, kon Dekker eindelijk weer praten over de koers.

„Ik heb een flinke klap gehad”, blikte hij terug op de breuk met zijn vorige werkgever. „Dat geef ik eerlijk toe.” Meer wilde Dekker niet kwijt tijdens de ploegpresentatie van zijn nieuwe werkgever. In het zalencentrum in Bredene, een plaatsje net buiten Oostende, wilde hij het verleden laten rusten. „De media zijn erg goed in het warm houden van een vuurtje.”

Dekker belandde op een zijspoor, toen hij in de zomer van 2008 afstapte in de Ronde van Romandië. Het kostte hem zijn plek in de Tourploeg. Toen later verhalen naar buiten kwamen over verdachte bloedwaarden, een chronische conditieachterstand en divagedrag, ontstond een patstelling. Achter de schermen werd zijn doorlopende contract ontbonden. Specifieke details over de breuk bleven onbenoemd. Dekkers ontluikende carrière lag in gruzelementen.

Het geloof in zijn kwaliteiten bewoog de leiding van de Belgische ProTour-formatie ertoe een gesprek met hem aan te gaan. Directeur Sportief Marc Sergeant nodigde de gevallen Nederlander uit bij hem thuis. Tijdens de ontmoeting testte hij het karakter van Dekker en vroeg hem het hemd van het lijf. Toen Sergeant in de jonge coureur geen oplichter, maar een ambitieuze prof ontwaarde, bood hij hem een contract aan.

„Een mooie persoonlijkheid”, typeerde Sergeant hem gisteren. „Zijn wil om terug te keren maakte indruk op ons allemaal. Na een training ging Thomas uit eigen beweging fitnessen. Ik merkte wel dat hij uit een diep dal kwam. Dat geeft niet. Wij bieden hem het vertrouwen dat hij node miste. Of hij terugkeert aan het front? Daar gaan we vanuit. Hij is een natuurtalent en neemt de adviezen van onze begeleiding aan. Maar te veel druk leggen we hem niet op.”

Silence-Lotto, waar ook landgenoot Michiel Elijzen op de loonlijst staat, neemt hem vrijwel zeker mee naar de Tour de France. Als Dekker in maart tijdens de rittenkoers Tirreno-Adriatico –die hij 2006 won– aantoont met de besten mee te kunnen, ligt er een ticket voor hem klaar. Sergeant: „Thomas hoeft niet op het podium te staan. Zolang hij maar niet door het ijs zakt. Maar dat gebeurt niet. We vertrouwen hem. Hij gaat mee naar Frankrijk.”

Sergeant ziet in Dekker een ideale luitenant voor Cadel Evans. Zijn capaciteiten in het hooggebergte en vermogen moeten de Australische kopman – tweede in de laatste twee Tours– langer in het spoor houden van CSC en Astana, waarvoor de voormalige winnaars Lance Armstrong en Alberto Contador uitkomen. „Ik denk niet dat iedereen zich gaat neerleggen bij het machtige blok van Astana”, sprak Sergeant. „In dat kader ligt er een mooie rol voor Thomas klaar. Hij kan een heel belangrijke pion gaan worden.”

Voor het zover is maakt Dekker zijn opwachting in de Waalse klassiekers en de Gold Race. De Noord-Hollander wil in die koersen zijn prestaties van vorig jaar verbeteren. „Dat kan alleen als ik op het podium kom of win”, sprak hij vol bravoure. „Of dat een realistische gedachte is? Ik kan moeilijk mijn ambities bijstellen naar beneden.” Over zijn deelname aan de Tour was hij even hoopvol. „Misschien kan ik de witte trui winnen. Ik ben nog net jong genoeg.”