Feyenoord houdt stand na rode kaart

Op karakter hield Feyenoord met tien man een punt over aan de ontmoeting met FC Groningen (0-0). Het gelijkspel bracht De Kuip in extase.

Een week voor de ’klassieker’ tegen Ajax bewees Feyenoord over levenslust te beschikken. Met een elftal vol tieners bleven de Rotterdammers in De Kuip overeind tegen Groningen, dat bijna vijftig minuten met een speler meer voetbalde. Ondersteund door het publiek vocht de ploeg voor elke meter gras.

Door het opzwepende geschreeuw raakte Nieveld van de kook. De negentienjarige verdediger, die zich afgelopen woensdag tegen Sparta (1-0 zege) nog voorbeeldig gedroeg, tackelde Van de Laak onbesuisd. Op slag van rust plantte hij zijn noppen in de knieholte van de speler van FC Groningen. Van de Laak mocht van geluk spreken, dat de actie geen botbreuken tot gevolg had.

Scheidsrechter Kuipers reageerde resoluut. In een orkaan van boegeroep haalde hij de rode kaart uit zijn borstzakje. Slory, reeds in het bezit van geel, reageerde zo opgefokt dat ook hij een uitsluiting riskeerde. In het rumoer bewaarde Makaay als enige zijn kalmte. De spits wandelde naar de dug-out voor een tactisch onderhoud met interim-trainer Vlemmings. Liever het strijdplan voor het vervolg van de wedstrijd doornemen dan meegaan in de massahysterie, oordeelde hij. Bovendien liet de aanslag op Van de Laak geen ruimte open voor discussie.

De koele handelwijze van de spits vertaalde zich niet in zijn spel. Makaay liep slim, werd goed bediend, maar faalde in de afronding. Hoewel dit gebrek aan vorm hem al weken kwelt, zag hij geen reden tot paniek. Zoals gebruikelijk. Door in mindere tijden hard te blijven werken en ijzerenheinig op zoek te gaan naar een goal handhaafde hij zich jarenlang in de Europese top.

Feyenoord, dat door blessures tien spelers miste, schoot gisteren weinig op met deze houding. Pas toen Makaay een kwartier voor het einde naar de kant werd gehaald voor Mols, kreeg het aanvalsspel van de Rotterdammers een angel. Koud binnen de lijnen combineerde de 38-jarige routinier met Biseswar, die met een schot doelman Luciano tot het uiterste dwong.

De behendigheid en intelligentie waarmee Mols voetbalde waren een lust voor het oog. In een tijdsbestek van enkele seconden toonde hij zich al effectiever dan Garcia bij de tegenstander. De Spanjaard vermaakte de liefhebbers met ragfijne acties, maar miste op cruciale momenten het overzicht om het duel in Gronings voordeel te beslissen.

Mols, eveneens een technicus, demonstreerde dat een fraaie balbehandeling niet ten koste hoeft te gaan van rendement. Dat zijn inbreng niet leidde tot een zege, viel hem niet aan te rekenen. Met de tong op de grond sleepte Feyenoord, dat bijna geen kans weggaf, zich naar het laatste fluitsignaal toe. Energie voor een snelle counter ontbrak bij een ieder. De slimheid van Mols hielp de ploeg wél om af en toe uit te rusten.

Zodra een Groninger hem lastig viel, versierde hij een vrije trap. Tomasson, een meester in fysieke duels, deed exact hetzelfde. De sluwheid van het duo werd bewonderend gadegeslagen door Jans, de coach van de opponent. Bij zijn spelers, onder wie Granqvist, leidde de vertragingstactiek juist tot razernij.

Helaas voor Feyenoord beschikte niet iedere ervaren kracht over deze gave. Vlak voor het einde ging centrale verdediger Hofland kinderlijk in de fout. Waar een sliding over zijn linkerheup hem van elke blaam had gezuiverd, gleed hij Berg met een sliding over zijn rechterkant van de bal. Daarmee ontnam de Limburger het zicht aan de scheidsrechter die de tackle vervolgens bestrafte met een gele kaart.

In de wetenschap dat hij voor het duel met Ajax was geschorst, liep Hofland met tranen in de ogen van het veld. Te midden van alle lachende collega’s viel zijn verdriet nauwelijks op.