Fransen moeten aan de genmaïs

Nergens is de weerzin tegen gengewassen in Europa zo groot als in Frankrijk. Maar Parijs zal het verzet tegen maïs van het Amerikaanse bedrijf Monsanto waarschijnlijk moeten opgeven.

Al jaren zeggen wetenschappers dat gengewassen niet schadelijk zijn voor de gezondheid of voor de omgeving, maar die boodschap gaat er in Europa maar moeilijk in. Er is maar één soort genmaïs toegestaan in de EU, van de Amerikaanse zadenmultinational Monsanto. Frankrijk en Oostenrijk verboden vorig jaar het gebruik ervan, onder druk van een publieke opinie die panisch reageert op alles wat riekt naar ’Frankensteinvoedsel’.

Alleen is de Franse regering nu ernstig in verlegenheid gebracht door een rapport van de eigen voedselautoriteit, de Afssa.

Dit rapport weerlegt zo’n beetje alle beweringen over de kwalijke eigenschappen van genmaïs. Een gevaar voor de gezondheid is er niet, genmaïs is niet kankerverwekkend. Het proteïne dat de maïs resistent maakt tegen insecten is niet giftig en daarbij valt MON810, zoals de maïs heet, op geen enkele manier in verband te brengen met de gekkekoeienziekte.

Dat is ook de conclusie van de Europese instantie voor voedselveiligheid, de Efsa, die eerder oordeelde dat het Franse verbod niet gerechtvaardigd is.

De Efsa bestrijdt ook dat er risico’s zijn voor het milieu. Greenpeace plaatst borden met doodshoofden langs velden met genmaïs. Maar de angst dat genmaïs de omgeving via kruisbestuiving ’besmet’ en dat er bijvoorbeeld resistente insecten ontstaan of dat andere organismen, zoals wormen, er door worden aangetast, is ongegrond, aldus de Efsa.

Milieuminister Jean-Louis Borloo krijgt het lastig als hij volgende week maandag het verbod voor de Europese Commissie in Brussel moet verdedigen. Want een voorwaarde om de ban op MON810 te handhaven is dat Frankrijk het bewijs levert dat er iets mis is met gengewassen. Volgens de krant Le Figaro had het Afssa-rappport daarom eigenlijk ook nog even geheim moeten blijven.

Aanvankelijk dacht Borloo met een ander rapport van verschillende Franse specialisten over de juiste wapens te beschikken voor deze confrontatie. Dat werkstuk, waarvan sommige auteurs zich later distantieerden, maakte gewag van ’nieuwe wetenschappelijke elementen’ en ’serieuze twijfel’.

Borloo kan volhouden en mét de milieubeweging beweren dat noch de Afssa, noch de Efsa zicht heeft op de gevolgen op langere termijn van genetisch gemodificeerde gewassen voor de gezondheid en het milieu. Daarbij kan hij ook nog wijzen op een omstreden onderzoek uit Oostenrijk, dat bijna net zo anti-gengewas is als Frankrijk. Daaruit zou blijken dat muizen die transgene maïs eten, minder vruchtbaar worden.

Hij kan natuurlijk ook toegeven, en thuis uitleggen dat deze strijd geen zin meer heeft. Maar dat is geen aantrekkelijk vooruitzicht. De anti-gengewas-beweging, geleid door de anders-globalistische coryfee José Bové, is sterk en gaat met opzet over de schreef. Proefvelden met transgene maïs werden tot nu toe steeds vernield, Bové keer op keer gearresteerd en veroordeeld.

Juist de aanblik van de populaire besnorde actievoerder in de gevangenis heeft veel Fransen ervan overtuigd dat het verzet tegen transgene gewassen een nobele zaak is. Op een nieuwe krachtmeting met Bové zit president Nicolas Sarkozy niet te wachten.

Bové reageerde gisteren strijdbaar op het rapport van de Afsa. De voedselautoriteit is ’altijd al voor gengewassen geweest’, zo zei hij, ’dus dit verandert niets.’ Volgens Bové zijn er wel ’25 wetenschappelijke argumenten’ die een verbod in Frankrijk rechtvaardigen.