’Hier kunnen we toeslaan’

Het gaat er dan toch van komen. Voor het eerst sinds 1996 wordt in Nederland weer een NK marathon op natuurijs gehouden.

Alleen zeer onvoorziene omstandigheden kunnen het NK marathon op natuurijs nog in de war sturen. Maar niemand verwacht dat het voor donderdag warm water gaat regenen.

Enkele dagen geleden selecteerde de schaatsbond KNSB zeven plaatsen die in aanmerking kwamen om als ijsvloer voor het NK te dienen. Vanaf dat moment leek het wel een wedstrijd om als eerste de gewenste ijsdikte te hebben bereikt. Het bevroren water van de Oostvaardersplassen won dat vriesduel. Pikant, want de locatie aan de Knardijk hoorde niet eens tot de zeven aangewezen plaatsen.

Gisterochtend was de ijsdikte op het parcours elf centimeter. Volgens de weersvoorspelling voor Lelystad zal dat donderdag zeker vijftien centimeter zijn, de gewenste dikte. Overigens kan de wedstrijd al bij twaalf centimeter verreden worden.

Op de Oostvaardersplassen werd niet eerder een NK op natuurijs afgewerkt. Dat maakt de keus voor de locatie opmerkelijk, want een eis is dat er eerder grote wedstrijden zijn verreden. Die voorwaarde heeft de KNSB echter soepel aan de kant geschoven. „Nergens in Nederland is het ijs zo dik als op de Oostvaardersplassen”, verklaart Teun Breedijk, wedstrijdcoördinator van de KNSB. „Hier kunnen we toeslaan, dus schuiven we oude regels over de toewijzing aan de kant.”

„We vinden het een eer dat het NK bij ons is”, jubelt Kees Steenbergen, voorzitter van IJsclub Lelystad. „We organiseren het natuurlijk niet zelf; dat doet de KNSB met mensen van de Stichting Schaatspromotie Flevoland. Die hebben de ervaring. Wij helpen met het klaarmaken van de baan. Een aantal mensen heeft speciaal daarvoor vrije dagen genomen.”

Dat er een zekere mate van gekte is ontstaan –niet zozeer bij de organisatoren, maar vooral in het schaatspeloton– is niet vreemd. De laatste keer dat het NK in Nederland werd gehouden, was op 30 december 1996. Toen was het parcours op de Ankeveense Plassen uitgezet en wonnen Bert Verduin en Jenita Hulzebosch-Smit. Daarna trokken de schaatsers jaar in jaar uit naar de Weissensee in Oostenrijk voor een NK op echt ijs.

Overmorgen starten de vrouwen om half elf en de mannen om één uur. Van de twee winnaars van de eerste marathon op natuurijs dit jaar, broer en zus De Vries, zal Elma bij de vrouwen ontbreken. De Friezin won op 28 december in Haaksbergen de eerste rit op natuurijs. Ze was daarvoor in een dolle rit uit Heerenveen komen scheuren, waar ze tweede bij het NK allround was geworden. Daarmee klasseerde ze zich ook voor het EK, dat vrijdag in Thialf begint. In het hart van De Vries, van oorsprong marathonrijdster, speelde zich gisteren even een tweestrijd af, maar ze kiest voor het EK.

„Was de marathon maandag of dinsdag geweest, dan had ze misschien meegedaan”, gaf haar manager Henk Hetebrij toe. „Maar één dag voor een EK een marathon schaatsen, dat kunnen we niet maken. Ze vertegenwoordigt Nederland in Heerenveen en dat moeten we serieus nemen.” Nu moet Bob de Vries bij de mannen de familie-eer maar hooghouden.

Er is jarenlang naar uitgezien, nu lijkt het niet meer stuk te kunnen. Kees Steenbergen van de ijsclub weet het zeker, al wenst hij: „Nog één nachtvorstje van min tien eroverheen.”

Het laatste NK op echt, eerlijk Nederlands natuurijs was dus op 30 december 1996. Vijf dagen later, op 4 januari 1997, werd de laatste Elfstedentocht verreden.