Aboutaleb verdient geen lege enveloppe als welkom in Rotterdam

Het was bijzonder dat Rotterdam eind oktober een immigrant als burgemeester verkoos, als eerste grote stad in Europa. En het was nog bijzonderder dat hij, Ahmed Aboutaleb, hartelijk welkom werd geheten door het raadslid Marco Pastors, tot voor kort aanvoerder van Leefbaar Rotterdam, de partij die onder leiding van Pim Fortuyn in 2002 in één klap de grootste partij van de Maasstad werd.

Maar juist daarom is het onbegrijpelijk dat diezelfde Pastors de nieuwe burgemeester gisteren bij zijn installatie een lege enveloppe overhandigde. Misschien geen aardig welkomsgebaar, veronderstelde hij. Maar wel noodzakelijk om Aboutaleb eraan te herinneren dat op hem de ’morele verplichting’ rust om zijn Marokkaanse paspoort te retourneren aan de Marokkaanse koning. Een postzegel hoefde Aboutaleb er niet op te plakken. Dat had Pastors al voor hem gedaan. Zelfs het adres opzoeken was niet nodig, dat had Pastor al geschreven.

Het minste wat je ervan kunt zeggen is dat het Pastors met deze stunt is gelukt opnieuw de aandacht te vestigen op de kwestie van de dubbele paspoorten. Inclusief zijn gelijk dat het onverteerbaar is dat de Marokkaanse overheid haar onderdanen niet de vrije keuze laat zelf uit te maken welke nationaliteit zij willen aannemen. Eens een Marokkaan, altijd een Marokkaan. Zelfs in Nederland geboren Marokkanen staat het niet vrij een naam voor hun kinderen te kiezen die zij mooi of passend vinden.

Maar voor het overige is die enveloppe vooral overbodig. Aboutaleb zelf is immers de eerste die vindt dat de Marokkaanse overheid op dit punt fout zit. Waarom hem dan al op de eerste dag aansporen zijn paspoort te retourneren? Alsof hij zich daarmee zou kunnen ontdoen van zijn Marokkaanse nationaliteit. Dat kan hij niet en dat weet Pastors zelf natuurlijk ook wel. Zou het daarom niet wel zo elegant zijn geweest om het aan Aboutaleb zelf over te laten om zijn moment te kiezen om de Marokkaanse autoriteiten op dit punt aan te spreken?

De kern van de zaak is dat hij dat van Pastors niet mag. En dat komt weer omdat Pastors geneigd is om het hebben van twee paspoorten te zien als een tekortschieten in loyaliteit jegens Nederland. Ook al heeft Aboutaleb zich volgens Pastors vijfendertig jaar lang voorbeeldig voor Nederland ingezet (zie ook zijn bijdrage op Podium), hij is het pas echt als hij zijn paspoort verscheurd heeft. Die lege enveloppe is zo bezien een motie van wantrouwen. Zo’n welkom verdient de eerste migranten-burgemeester niet.