Don Quichot voor de VN

Vijftien jaar eerder heeft Jaap Vos, destijds minister, de strijdende stammen in een verscheurd Afrikaans land op miraculeuze wijze tot een vredesverdrag weten te verleiden. Hij dankt er zijn bijnaam aan: ’monsieur miracle’. Inmiddels zijn die partijen allang weer op het oorlogspad met alle ellende vandien: ophitsing tot moordpartijen, vluchtelingenstromen, kapotte economie, honger, waanzin.

En nu laten de Verenigde Naties de verbitterde, inmiddels gescheiden, politicus uit Nederland wederom opdraven. Een week heeft Vos om de verschillende machthebbers om de tafel te krijgen. Maar hij raakt verwikkeld in een gecompliceerd machtsspel, waarbij hij het overzicht totaal verliest

Dit is het derde boek van de Nederlandse schrijver Willem Asman, die met ’De Cassandra Paradox’ en ’Britanica’ al lof oogstte.

’Wondermans eindspel’ stelt evenmin teleur. Knap is allereerst Asmans beschrijving van het optreden van de internationale gemeenschap in dit niet nader genoemde Afrikaanse land, dat veel gelijkenis vertoont met Rwanda of Congo. Naïviteit kun je de schrijver niet verwijten.

Als Jaap Vos na aankomst in het oorlogsgebied kennismaakt met de jonge VN-staf, valt hem op dat deze mensen een humanitaire ramp beschouwen als een promotiekans.

Knap is ook de manier waarop Jaap Vos is getekend. Als een moderne Don Quichot die van geen opgeven weet. ün als een vader die vecht tegen schuldgevoelens over de dood van zijn dochter, die hij nooit heeft zien staan, omdat werken voor hem altijd op de eerste plaats kwam. Op bizarre en tegelijk aangrijpende wijze wordt Vos tijdens zijn VN-missie met dit verleden geconfronteerd.

Tegen het einde raakte ik wel even de draad kwijt, maar de ontknoping is schitterend. Wat een verademing na al dat psycho-gebabbel van eigen thrillerbodem: eindelijk weer eens een lekker spannend boek dat ook nog eens echt ergens over gaat.