Telefoon van dr. C.

Kort nadat Trouw-redacteur Pieter van der Ven (1943) vorig jaar stopte met werken, veranderde zijn leven. Vandaag deel 4 van een zevenluik.

We maken een verre reis, naar de andere kant van de wereld. Ook daar zijn dokters die we niet hoeven vrezen, zo wordt ons verzekerd. Papieren gaan mee, voor wat te doen als* „Laat maar niet aan de piloot zien”, zegt de dokter. Eigenlijk verloopt alles normaal, maar als tijdens de gemeenschappelijke conversaties het punt nadert van: „And, Peter, what do you do for a living?”, dan omzeil ik dat zoveel mogelijk. Voel mezelf bij het woord ’voormalig journalist’ ongemakkelijk. Je gelooft niet meer in je vroeger toch zo eerzame living.

In Amsterdam is de dokter niet tevreden met de MRI-scan. Toch maar een nieuwe, zo een waar je wel bijna twee uur voor in de sluis moet. Speciaal: je krijgt dan een aantal letters te zien, zes seconden, en dan moet je bij elke letter zoveel mogelijk woorden bedenken. Zes seconden is niet veel, maar ik kan helemaal niets verzinnen, geen enkel woord, en raak lichtelijk in paniek. Later meldt de radioloog dat de opname helaas mislukt is, niet door mij naar het schijnt – nieuwe afspraak, weer die ellendige twee uur in de tunnel. Ik bereid me iets beter voor. K kat, krom, kobalt, kaars, kampement.

Het jaarlijkse weekeinde van het koor, ergens buiten, was al die jaren toch wel tot genoegen. Dit keer merk ik dat ik maar met één ding bezig ben: operatie, operatie. De leukste grappen kunnen slechts de flauwste glimlach doen verschijnen: wat verschrikkelijk om zo’n zuurpruim in de tent te hebben.

Enkele weken later. In deze tijden spreekt het niet vanzelf om als oude man zo’n beslag te leggen op het ’budget’ maar het is nu toch zover. Het koffertje is gepakt. De winterbanden zijn nog nauwelijks gebruikt. Ik ben reisvaardig en, geloof ik, de zenuwen redelijk de baas. Het moet dan maar. Dan een telefoontje. Dokter in hoogsteigen persoon: duizendmaal sorry; kind; noodgeval; levensgevaar. Om kort te gaan: tien dagen uitstel. Het koffertje pak ik niet uit. Het luxe verjaarsdinertje kan nu wél doorgaan, maar verloopt gespannen en in mineur, ondanks het dikke presentje.

Volgende week dinsdag: Wie is de burgemeester van Amsterdam? ’Ko... ’