Fraude holt de solidariteit uit

weblog Gisteravond ging door het aftreden van twee GroenLinks wethouders de afspraak tussen de Utrechtse Kamerleden en het Utrechts College niet door. Het kwam me niet beroerd uit, er staat de komende weken veel op stapel.

De vreemdelingenbewaring waarvan ik vind dat we ons de kritiek van Amnesty International aan moeten trekken. De Wajong, dat is een regeling voor jong gehandicapten, die wordt aangepast maar die kansen moet vergroten voor jongeren en ze niet mag verkleinen zoals het kabinet wil gaan voorstellen.

Een goede voorbereiding vraagt tijd. Vanochtend vroeg onderweg in een leenauto. Mijn auto moet gekeurd worden. Wel lastig want mijn auto is toch een beetje mijn kantoor en ik rook in mijn auto, dat is er nu ook niet bij.

De dinsdag is altijd een beetje een interne dag. Fractievergadering en stemmingen vreten tijd.

Na de fractie een petitie over de Wajong in ontvangst genomen. Deze jongeren verdienen de kans. Nu worden ze te makkelijk afgeschreven en we doen er allemaal aan mee. De overheid laat ze aan de zijlijn staan, te weinig werkgevers bieden ze een baan en te veel collega’s kijken ze weg. Ik vraag me af wat voor een samenleving we zijn als we steeds meer mensen die net anders zijn uitkotsen. Zeker geen samenleving waar ik mij prettig voel.

Tijdens het vragenuur kwam fraude met kinderbijslag in Marokko en Turkije aan de orde. Een belangrijk onderwerp want fraude holt de solidariteit uit die me zo lief is. Ik ben namens mijn fractie ook fraudewoordvoerder.

Vier jaar lang ben ik bezig geweest om een Marokkaans parlementslid strafrechtelijk te laten vervolgen. Hij heeft mega bijstandsfraude gepleegd terwijl hij feitelijk in Marokko woonde. Ik heb van deze zaak geleerd dat de samenwerking niet goed is tussen Marokko en Nederland. Dat moet beter. Bij fraude aanpak past geen lieve vrede.