Geboorte van zoete paprika

Groene paprika's zijn impopulair. Ze zijn niet alleen groen, ze smaken ook groen. Na twintig jaar onderzoek wordt de groene eindelijk zoet én gezonder.

Plantjes links, plantjes rechts: op het oog is er weinig bijzonders te zien in de proefkas van Enza Zaden in Enkhuizen. Maar schijn bedriegt. Links staat de klassieke paprikaplant. Hier en daar is al een piepklein paprikaatje te ontwaren. „En rechts de capsicum chinense, een wilde paprikavariant uit het Zuid-Amerikaanse oerwoud”, zegt veredelaar Wouter Lindeman. En om die wilde variant is het te doen. Dankzij het erfelijk materiaal van deze plant, het vakmanschap en geduld van Lindeman en zijn collega's wist Enza Zaden een gat in de markt aan te boren. Het bedrijf ontwikkelde een groene paprika die zoet van smaak is en meer vitamine C bevat dan de gewone paprika. Waarschijnlijk liggen nog dit jaar deze paprika's in het groentenschap. Sweetgreen is de naam. De zoetheid is te vergelijken met die van een oranje paprika: 55 milligram suiker per gram vruchtvlees. Het vitamine C gehalte is vergelijkbaar met een rode paprika: 110 milligram per 100 gram vruchtvlees. En dat is al snel twee keer zoveel als 110 gram sinaasappel.

Zelf heeft Lindeman elf jaar werk in het project zitten. „Maar met voorbereidend werk heeft het wel twintig jaar gekost”, zegt hij. Want de nieuwe paprika moet aan talloze eisen voldoen, legt Chris Groot uit. Hij is marketing project manager van Enza Zaden. „Uit gesprekken met de supermarkten in binnen- en buitenland was ons duidelijk dat zij interesse hebben voor een zoete, groene paprika. Maar telers en verwerkers hebben ook hun eisen”, zegt Groot. Dan gaat het bijvoorbeeld om zaken als bladvorming, hoogte van de plant, resistentie tegen ziekten en vorm van de vrucht. „Voor een teler is minstens even belangrijk wat de opbrengst is per vierkante meter?” Voor een rendabele teelt zijn 30 kilo paprika's per vierkante meter de norm. „Met deze nieuwe plant zitten we iets lager.” Groot tekent er direct bij aan dat het hier een speciaal product betreft, waarvoor de teler ook een hogere prijs zal ontvangen. „Vergelijk het met de Tasty Tom, de kwaliteitstomaat die wij eerder ontwikkelden. Daarvoor legt de consument ook wat extra's neer.” 

Technisch is het onmogelijk eigenschappen van planten één op één over te brengen, licht Lindeman het tijdrovende veredelingsproces toe. „Kruisingen maken is daarbij noodzakelijk, waarbij iedere kruising de eigenschappen van twee gekruiste planten combineert.” Maar in welke mate is onvoorspelbaar. De ene kruising is de andere niet. „Je moet dus de juiste combinatie selecteren en daarmee kun je dan weer verder werken.” Omdat planten nu eenmaal een paar maanden nodig hebben om tot volle wasdom te komen, duurt het uiteindelijk een jaar voordat het eindresultaat van een kweeklijn kan worden beoordeeld.

Enza Zaden heeft hoge verwachtingen van Sweetgreen. De introductie in de vakhandel is inmiddels achter de rug, de eerste bestellingen van handelskwekerijen uit de VS maar ook Europa zijn binnen. „Maar we blijven doorontwikkelen”, zegt Groot. Want eisen van consumenten en producten zijn veranderlijk, daarop moet het bedrijf blijven inspelen.