’Ik ben het zwarte schaap van de familie’

„Ik was dertien toen mijn moeder overleed. Ze was al drie jaar ziek, borstkanker. Tot haar dood had ik geen problemen. Maar vanaf de derde ging ik spijbelen, thuis zitten, niks doen. Naarmate dat langer duurde, kreeg ik meer ruzie met mijn vader. Drugs waren ook in het spel, ja.

Criminaliteit? Geen ernstige delicten, wel verkeersbordje jatten, over auto’s lopen, dat werk. Er kwam gezeik met de leerplichtambtenaar, ik kwam voor de kinderrechter. Toen moest ik kiezen: óf naar een internaat óf een half jaar voor een heropvoedingsproject naar Frankrijk. Dat laatste heb ik gedaan in 2006. De eerste maanden moest ik afkicken. Ik ben er bijna gek geworden. Maar daarna ging het goed, ik wilde eigenlijk niet meer terug. Dat moest wel en ik kwam weer bij mijn vader. Tijdje zwart gewerkt bij een stratenmaker. Daarna naar de bakkersvakschool in Wageningen. Ik ging weer spijbelen, nooit op tijd mijn huiswerk af. Eigenlijk zat ik vooral alleen thuis te blowen.

Ik ben het zwarte schaap van de familie. Mijn twee zussen hebben hbo, mijn vader heeft een eigen bedrijf. Ik zit nu alweer voor het vierde of vijfde jaar op mbo-1 en heb nog steeds geen diploma. Nu dus in Arnhem. In Wageningen zaten alle niveaus door elkaar, had ik ook met die kakkers van niveau 4 te maken. Hier is alleen niveau 1: iedereen heeft hier veel meegemaakt, daardoor voel ik me meer thuis.

Ik zit nu wel weer aan de wiet. Ik plant het zelf, dat scheelt een hoop geld. Als ik deze school ook verkloot, zal mijn vader zeker zeggen: Nu zoek je het zelf maar uit. Dan zet hij mij eruit. Ik hoop dat het dit jaar wel lukt een diploma te halen. Mijn droom is zelfstandig kok worden in een klein eettentje.”