Avontuur roept gehandicapten

Steeds meer hotelkamers in Europa zijn aangepast voor mensen met een handicap. Dat maakt het makkelijker om met vrienden en familie op vakantie te gaan.

Voor mensen met een handicap blijft reizen altijd spannend. „Het is bijna altijd anders dan je had gehoopt en je moet roeien met de riemen die je hebt”, zegt Monique Wijnen, reisredacteur van het blad Support Magazine.

Voor de jaarlijkse vakantiegids test Wijnen, die zelf „met te korte armen tot boven de elleboog en kortere benen” door het leven gaat, landen op hun toegankelijkheid voor mensen met een beperking. Voorlopig reist ze in haar elektrische rolstoel door landen in de Europese Unie, omdat de toegankelijkheid voor mensen met een handicap daar de laatste vijf jaar behoorlijk is verbeterd. „Dat is toch het gevolg van nieuwe wetten die de lidstaten verplicht om mensen met een handicap gelijke mogelijkheden te bieden. Bij nieuwbouw moeten hotels een aantal aanpaste kamers bieden voor rolstoelgebruikers.”

Bij de uitvoering van de Europese wetten ziet Wijnen wel grote verschillen. „Hoe meer je naar het zuiden van Europa reist, hoe lastiger het wordt om je te verplaatsen. Landen als Griekenland, delen van Spanje en Portugal weten nog niet zo goed wat er voor aanpassingen nodig zijn. Het is geen onwil.”

Ondanks dat er nog veel drempels te nemen zijn, zoeken vooral jonge mensen met een beperking tegenwoordig hun eigen vakantiebestemming uit. De groepsreizen vanuit de zorginstellingen lijken op hun retour. Mensen met een handicap voelen steeds minder voor uitgestippelde vakanties en gaan liever op reis met familie en vrienden.

Het vergt een behoorlijke voorbereiding. De Support Vakantiegids geeft adressen en tips voor onderweg. In het laatste nummer staat uitleg over de juiste verzekeringen en informatie over vliegen met een rolstoel. Handig is ook de checklist, met het advies de rolstoel na te laten kijken voor vertrek. Voor strandtoeristen is een lijstje gemaakt met alle uitleenpunten van strandrolstoelen in Nederland. Maar het belangrijkste zijn toch de reisverhalen.

Wijnen begon in 2005 in eigen land en reisde de jaren daarna voor de Support-test naar Frankrijk, Portugal en Oostenrijk.

Het is niet vreemd dat Frankrijk geliefd is bij mensen met een handicap. „De toeristenbranche daar werkt met het label ’Tourisme et Handicaps’. Alles, van hotels, campings, restaurants, concertzalen en attracties wordt getest op toegankelijkheid voor mensen met een visuele, auditieve, functionele of verstandelijke beperking. Deze bedrijven dragen een logo in de vorm van een huis, waarin staat aangegeven voor welke handicap de recreatievoorziening is toegerust. Dat is heel fijn, dan weet je waar je op kunt rekenen.”

Zelf is Wijnen helemaal verliefd geworden op de Oostenrijkse natuur. „Ik heb genoten van de mooie bergen in Tirol.” De Oostenrijkers deden het niet slecht. „In hotel Weisseespitze hadden ze zelfs een nooduitgang met hellingbaan voor rolstoelers. Zoiets heb ik zelfs in Nederland nog nooit gezien. En de sauna van dit hotel had brede deuren, zodat ik er naar binnen kon en het was er ruim genoeg om de draai te maken met de rolstoel. Het hotel heeft ook nog speciale rolstoelen voor de sauna, die niet heet kunnen worden.”

Hotel Weisseespitze legt haar gasten dus behoorlijk in de watten. Ook aan buiten is gedacht. Zo kon Wijnen een speciale vierwiel aangedreven rolstoel huren, waardoor het mogelijk werd over steile en onverharde bergweggetjes te rijden. Heel anders was haar ervaring in de hoofdstad Wenen. Hier had Wijnen het gevoel dat de Oostenrijkers zich geen raad wisten met haar handicap. „Mensen op straat keken van me weg. Het leek wel of ze zich ongemakkelijk voelden bij een inperfecte situatie. Alles in Wenen is netjes en schoon en daar kwam ik, een ’inperfect mens’ in een perfecte wereld.”

Als het om ongevraagde hulp gaat dan staan de Turken voor Wijnen op de eerste plaats. „Bij iedere straathoek waar ik met mijn rolstoel de stoep af moest, stonden minstens twee mannen achter me om te kijken of ik niet om zou vallen. Ik heb er niets op tegen dat mensen me willen helpen. Je doet natuurlijk zoveel mogelijk zelf, maar het is toch prettig als er iemand in de buurt is voor het geval je het echt niet zelf kan.”

Ze hoopt op nog meer aanpassingen voor mensen met een handicap in Europa. Zodat ze de volgende keer moeiteloos een casino in Portugal kan binnenrijden en er nog meer toeristische trekpleisters bereikbaar worden. „Het is jammer dat de nieuwe Europese wetgeving geen universele regels oplegt. De lidstaten mogen nu zelf bepalen op welke manier zij voorzieningen toegankelijk maken en er is vaak niemand die het controleert.”

Er zijn reisbureaus die voor mensen met een handicap safari’s organiseren in Zuid-Afrika of tochten door Egypte. „Maar dan moet je wel heel goed weten of het ook voor jou geschikt is. Voor de Support Vakantiegids beperken we ons nog even tot Europa, omdat we liever voor reisdoelen kiezen die voor zoveel mogelijk mensen haalbaar zijn. Het mooiste zou zijn als mensen met een beperking gewoon bij het reisbureau om de hoek kunnen boeken.”