Er gaapt nog een gat tussen nieuwe generatie en toppers

De nationale top in het badminton bestaat al jaren uit dezelfde namen. De jeugd dient zich aan, maar van een machtsovername is nog geen sprake. Zo bleek op de NK.

Nadat ze in 2004 de zilveren medaille in Athene haalde, stopte Mia Audina met badminton op het hoogste niveau. Haar olympische optreden is een exponent van de succesgeneratie waar onder meer ook Judith Meulendijks en Dicky Palyama toe behoren. Aan het einde van hun carrières gekomen volgt een nieuwe generatie selectiespelers, maar in hoeverre slagen zij er in het niveau van de gelauwerde toppers te evenaren?

De nationale titelstrijd, dit weekend in Almere, was een toernooi waarin de onderlinge verhoudingen getest konden worden. In de enkelspelen kwam de jeugd er nog lang niet aan te pas. Dicky Palyama was er alles aan gelegen om de titel voor de tiende keer op rij op zijn naam te schrijven, een verbetering van het recordaantal dat Rob Ridder tussen 1971 en 1981 haalde. Palyama slaagde niet in zijn missie – hij zag Eric Pang in hun zoveelste onderlinge finale voor de eerste keer de titel bemachtigen met de duidelijke cijfers van 21-11 en 27-25.

Bij de vrouwen behaalde Yao Jie de Nederlandse titel voor de zesde keer door Judith Meulendijks met 21-18, 20-22 en 21-12 te verslaan. Ook deze finale vormde geen verrassing, zeker niet na de afmelding van Rachel van Cutsen, die wegens een blessure aan haar voet niet kon deelnemen aan de NK. Tot haar grote spijt, want zowel in het enkelspel als in het dubbelspel had ze hoge ogen willen gooien. Ze heeft met haar partner Paulien van Dooremalen de goede vorm te pakken: vorige week won het koppel nog het Zweedse Open.

Van Cutsen baalde enorm dat ze aan de kant moest toekijken naar de verrichtingen van haar collega’s. Met betrekking tot haar enkelspel is ze ervan overtuigd dat ze de stap naar de wereldtop kan maken. „Mijn spel is veel constanter geworden. In het afgelopen jaar heb ik de wedstrijden gewonnen die ik moest winnen en tegen top-30 speelsters spant het er om. Het is nu zaak om die partijen te gaan winnen. In Nederland kan ik niet vaak op dat hoge niveau spelen nu Judith en Jie allebei in Denemarken trainen. De NK bood de gelegenheid om te meten hoe dicht ik hen genaderd ben.”

Voorlopig is de 24-jarige Van Cutsen de sterkste singlespeelster in de Papendalgroep. De talenten die haar opvolgen zijn weliswaar nog zo’n zes jaar jonger, maar voor haar te licht. Om meer snelheid te verkrijgen is Van Cutsen daarom gedwongen om met de mannen te trainen. De droom van kwalificatie voor de Olympische Spelen in 2012 zal in beide onderdelen een lastige opgave worden, onder meer door de ogenschijnlijk onhaalbare norm die het NOC-NSF in het badminton stelt. „Natuurlijk is het moeilijk, niet voor niets is het Judith en Jie ook niet gelukt om zich voor Peking te plaatsen, maar ik doe er alles aan.”

In tegenstelling tot in de enkelspelen is in het mannendubbel een machtsovername gaande. Koen Ridder (23) en Ruud Bosch (24) haalden relatief eenvoudig de dubbeltitel binnen. Een gestage opmars naar de 23ste plek op de mondiale ranglijst laat zien dat ze klaar zijn voor het gevecht met de wereldtop. Ridder, zoon van Rob Ridder, traint inmiddels vijf jaar in Papendal en erkent dat het nog wel even zal duren voordat het Nederlandse team weer over de kwaliteit van voorheen beschikt.

„De lichting van Judith en Dicky was ontzettend talentvol. Kijk naar de dames, van nature waren zij fysiek al heel sterk, iets wat de huidige jonge spelers minder hebben. De jeugd die nu intern in Papendal verblijft, heeft betere faciliteiten dan wij in de jeugd hadden en er zitten ook hele goede spelers tussen. Maar het is maar afwachten wie in staat is de grote stap van junior naar senior te maken.”

Ook de vrouwendubbelfinale was in handen van de oudgedienden. Yao Jie pakte aan de zijde van Lotte Jonathans nogmaals de zege op Meulendijks, die met oud-international Brenda Beenhakker aantrad. Met de finaleplaats nam de 32-jarige Beenhakker afscheid van het topbadminton.

In het gemengddubbel namen de twintigers het wél over van de dertigers. Jorrit de Ruiter en Ilse Vaessen veroverden voor het eerst in hun carrière de titel door te winnen van Chris Bruil en Karina de Wit.

Hoewel de NK nieuwe successen opgeleverd heeft, valt te concluderen dat voor de huidige generatie de weg naar het absolute topniveau nog lang is. Met de Spelen van Londen 2012 in het vooruitzicht hebben de Nederlanders nog drie jaar om aan die weg te timmeren.