Nieuwe MRI-techniek geeft patiënt meer ruimte

amsterdam – - Zwitserse wetenschappers hebben een nieuw concept voor MRI bedacht. De techniek, waarmee het innerlijke lijf in beeld wordt gebracht, wordt er niet alleen mee verfijnd, de patiënt hoeft ook niet meer in zo’n krappe ruimte te liggen.

Een MRI-scanapparaat heeft zo’n kleine behuizing omdat de magneetspoelen die de signalen opwekken en de respons daarop van het lichaam registreren, dicht op de huid moeten zitten. Op een paar decimeter afstand begint het beeld al te vervagen.

Ook in technisch opzicht stuit de MRI op zijn grenzen. Het apparaat bestaat uit een krachtige magneet die een constant veld produceert en de spoelen die daar een kleiner, variërend magneetveld aan toevoegen. In principe geldt: hoe krachtiger de constante magneet, des te scherper wordt het beeld. Maar in een sterk veld moeten de spoelen de frequentie van hún veld opvoeren, en het probleem is dat die hoogfrequente velden eerder in het lichaam vervormen.

Zwitserse onderzoekers laten vandaag in Nature zien hoe je dit probleem kunt omzeilen. Zij wekken het variërende veld niet op met spoelen die om de patiënt heen lopen, maar met een antenne die zijn signalen in de lengterichting van de patiënt door de scanner stuurt. Volgens de wetten van de fysica heeft zo’n signaal minder last van vervorming.

Men dacht altijd dat deze variant niet kon werken omdat dergelijke golven onderweg zouden worden verstrooid of weerkaatst. De Zwitsers hebben dit probleem opgelost door de scannertunnel van een metalen bekleding te voorzien die de golven geleidt.

Een –groot– bijkomend voordeel is dat de strakke spoelen niet meer nodig zijn en er ruimte in de tunnel komt zodat de patiënt een claustrofobische ervaring bespaard blijft. De commentator van Nature is dan ook enthousiast. Hij vraagt zich wel af of de golven onderweg niet te veel ruis oppikken, waardoor de beelden alsnog vertroebelen. Misschien ligt de oplossing in het compromis, suggereert hij: een antenne die de golven opwekt en spoelen die de respons opvangen. Dat is wellicht goed voor het beeld, maar dan is de patiënt zijn bewegingsvrijheid weer kwijt.