Inbreker met een loopneus

Als je als inbreker even je neus wilt afvegen, kun je dat beter niet doen aan een sweater die toevallig in het huis ligt waar je aan het inbreken bent. Dan laat je namelijk je DNA-spoor achter, zo ondervond de jongeman die tegenover de rechter zit.

Gestoken in een roze overhemd, over de broek, leunt hij nonchalant achterover in het verdachtenbankje.

Vanwege een ander misdrijf moest hij DNA afstaan en toen zijn celmateriaal vervolgens in de databank van het Nederlands Forensisch Instituut gestopt werd, bleek het te matchen met sporen van drie verschillende inbraken in de omgeving van Den Haag. Ineens was de jongeman de hoofdverdachte van drie inbraken.

Ten eerste kwam zijn DNA overeen met het ’snuitspoor’ op de sweater in een huis in Delft waar gouden ringen, een Cartier-horloge en andere kostbaarheden waren gejat bij een inbraak. En ten tweede kwam zijn DNA overeen met een bloedspoortje aan de binnenkant van een opengebroken sigarettenautomaat in een café in Scheveningen (buit: honderen euro’s en sigaretten). Ten slotte werd na een inbraak in een toko in Rijswijk een peuk gevonden waar zijn DNA op zat.

„Wat heeft u daarop te zeggen?”, begint de rechter.

„Er klopt allemaal niks van. Ik kom vaak in cafés in Scheveningen, dus misschien heb ik daar wel eens sigaretten gehaald. Zo kan mijn DNA op de sigarettenautomaat zijn gekomen.”

„Maar hoe komt het dan aan de binnenkant?”, vraagt de rechter, die en passant vermeldt dat bovendien een vingerafdruk van de verdachte op het raamkozijn aan de achterkant van het café is gevonden.

„Tsja, wat moet ik erover zeggen?”

De verdachte, begin twintig, heeft elf pagina’s strafblad. Hij heeft onder meer een jaar jeugddetentie erop zitten wegens diefstal met geweld.

„Maar nu wil hij zijn leven beteren”, zegt zijn advocaat. De jongeman wil een horecaopleiding gaan volgen.

De officier van justitie eist acht weken onvoorwaardelijke gevangenisstraf.

De inbraken in Delft en Scheveningen acht hij bewezen. Die inbraak bij de toko echter niet, want de peuk is buiten het pand gevonden, dus die kan daar op allerlei manieren terecht zijn gekomen, erkent de aanklager.

Maar volgens de advocaat kan er helemaal niets bewezen worden. „Er zitten tegenstrijdigheden in het dossier: eerst staat er een DNA-spoor op de sigarettenautomaat en verderop staat er in de automaat. Dat scheelt nogal wat. En DNA verspreid je heel snel, hetzelfde geldt eigenlijk voor het spoor op de sweater. Er zijn heel veel manieren waarop dat DNA daar terecht is gekomen.”

Toch vindt de rechter dat de twee inbraken bewezen kunnen worden, en hij gaat mee in de eis van het OM: acht weken cel.