opinie Hoe kenmerkt u iemand die op zijn 27ste na wat kleine baantjes in de politiek terecht komt en zich als beleidsmedewerker van een fractie en speechschrijver van een partijbons, via het kamerlidmaatschap opwerkt tot fractievoorzitter van een partij?
Is dat een hardwerkende Nederlander? Niet volgens de definitie van politici zelf. Want hardwerkende Nederlanders zijn geen mensen die belastinggeld opmaken, maar economisch productief zijn. Is dit een lid van de politieke elite? Zeker. En zelfs een lid van die elite die feitelijk nooit iets anders gedaan heeft dan politiek bedrijven. Daarom voelt het raar te moeten horen als zo’n politicus, Geert Wilders dus, iets afdoet als ’de mening van de politieke elite’.
Het was slechts een van zijn reacties op het oordeel van het Gerechtshof dat hij mag worden vervolgd voor zijn uitspraken over Islam en Koran. En het is geen wonder dat hij die uitspraak afdoet als: een ’politiek proces’, geen ’fair trial’, de rechters hebben mij ’al veroordeeld’ en ’bananenrechtspraak’. Van een populist kun je dit verwachten.
Het debat kreeg pas echt een rare draai toen VVD-leider Mark Rutte tijdens het vragenuurtje afgelopen dinsdag vroeg de wet te schrappen of te verruimen die een veroordeling van Wilders mogelijk maakt. ’Dat gaat lekker in Nederland’ dacht ik. Als politici een wet niet aanstaat, schaffen ze die gewoon af. Minister Plasterk betoogde dat de medewetgever zich niet moet bemoeien met een lopende rechtsgang en dat hij van tevoren zijn mening over het gewraakte wetsartikel moet geven. Erger is dat Ruttes initiatief naar willekeur riekt. Als een wet niet goed uitpakt voor een collega-politicus, wordt voorgesteld deze te wijzigen. Deden ze dat ook niet in het Oostblok?
Ik zou verwachten dat Wilders Ruttes initiatief zou verwerpen met het argument dat hij van de politieke elite geen steun hoeft. Maar nee, hij deed Rutte het verwijt van draaikonterij omdat Wilders een week ervoor zelf een motie van gelijke strekking had ingediend die toen door de VVD werd verworpen.
Ruttes initiatief staat ook haaks op een steeds strenger wordende overheid. Onder de kop ’Het verboden jaar: je mag niks meer tegenwoordig’ gaf Revu onlangs een overzicht van alle vrijheidsbeperkende voorstellen van kabinet en kamer in 2008, variĆ«rend van coffeeshopverbod en boerkaverbod tot rookverbod en paddoverbod. Politici willen uw en mijn vrijheid beperken, maar die van zichzelf vergroten. Als Rutte ooit zijn vrijheid weet te vergroten, moeten wij weer naar hartelust aan de paddo’s mogen en in kroegen kunnen roken.
Ruttes argument dat alles gezegd mag worden, zolang er niet wordt aangezet tot geweld, is onhoudbaar. Die scheiding is niet te maken. Ik ga met de rechter mee dat (mijn woorden) Wilders met vuur speelt door de Koran met ’Mein Kampf’ te vergelijken. Door een dergelijke schoffering kan de vlam in de pan slaan. Bevolkingsgroepen worden weliswaar niet opgeroepen tegen elkaar ten strijde te trekken, maar dit kan wel het resultaat van opzettelijke schofferingen zijn. Bij Wilders gaat het daarbij kennelijk niet alleen om moslims tegen niet-moslims, maar ook om ’het volk’ tegen de ’elite’. Het Hof oordeelde dat Wilders wist of kon begrijpen welk risico hij liep en dat er sprake was van opzet. Dat is precies de reden waarom ik tijdens de aanloop naar ’Fitna’ concludeerde dat Wilders handelen weinig met de vrijheid van meningsuiting van doen had, maar wel met de veiligheid van Nederland.
Ik ben er echter van overtuigd dat Wilders blij is dat zijn motie is verworpen en Rutte afgeserveerd. Als er een wetswijziging komt, mogen ook radicale imams roepen wat ze willen. Dat zou jammer zijn. Want dan valt er voor Wilders niets meer te schoppen.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.