opinie Wie ‘s ochtends moeite heeft met het opnemen van informatie, heeft aan ‘Goedemorgen Nederland’ (KRO, Nederland 1) een hulpvaardige compagnon.
Dat er maatregelen moeten komen tegen genitale verminking (Bussemaker), dat Obama geen Republikeinen achter zijn economische plannen kreeg en dat NEC het jammer vindt dat Mario Been in de zomer naar Feyenoord vertrekt; dat komt op een goede morgen in Nederland wel een keer of vijf voorbij. Handig vanwege de verschillende tijdstippen dat de mensen naar hun werk moeten. En als je vrij bent en nog duf, hebben die herhalingen ook wel iets prettigs. Echt nadenken hoef je immers niet bij het programma.
Behalve dan over steeds dezelfde huiskamervraag, namelijk: wie is de slimme fabrikant van dat grappige lichtblauwe espresso-apparaat dat steeds in beeld komt?
Na me geërgerd te hebben aan een GroenLinks-dame met een ongelooflijk voorspelbare selectieve moraal (altijd haantje de voorste als het over inhumane Amerikaanse legergevangenissen gaat, structureel onzichtbaar bij ophangingen in Iran of handafhakkerij in Somalië) nam ik een hap van mijn wentelteefje. Net toen de suiker op de tong smolt startten ze bij de STER het spotje over anale ongemakken - een ster-spotje, inderdaad.
Gelukkig waren we sinds de avond daarvoor (woensdag, SBS 6) enigszins doorgewinterd wat betreft ‘gênante aandoeningen’. In de serie ‘Kliniek voor Gênante Aandoeningen’ verblijven acht Britten in een Spaanse villa om af te komen van kwalen als overmatig transpireren, prikkelbare darmen, psoriasis, eetverslaving of eczeem. Een dertiger kreeg als aandoening mee ‘een slechte levensstijl’. Ook onvruchtbaarheid werd beschouwd als een aandoening waarvan het logisch is dat je je daarvoor schaamt.
Deze week gingen de patiënten aan de ontslakkingskuur. Dat gebeurde via dagelijkse klisma's. ,,En het resultaat mag letterlijk gezien worden”, zei de SBS-stem op frisse toon. Twee vrouwelijke deelnemers die het ‘al snel goed met elkaar konden vinden’ gingen gezellig bij elkaar op de wc snuffelen wie de eerste darmplak had afgescheiden:
,,Voelde je het eruit komen?”
,,Ja, ik kan niet uitleggen hoe het voelt.”
Yoga, massages, therapeutische sessies; de club moest vol aan de bak. Zwaargewicht en rookverslaafde Melissa had het nog het moeilijkste. Ze had nog niet veel succes gehad op de wc, had na een massage (maar ik had de indruk ook tijdens) enorm veel zin in seks en beschermde zichzelf door weg te lopen van een vol terras vol rokende en etende mensen.
Dat hoge libido vond de therapeute wel grappig (,,Dat hebben ze normaal pas ná de behandeling”) en dat weglopen was prima (,,Heel goed, je probeert ermee om te gaan.”)
Het leek me al met al een gemotiveerd stel met een flinke dosis realisme.
,,Ik durf niet hard te hopen”, zei de onvruchtbare deelneemster over haar kinderkansen. U moet me maar niet kwalijk nemen dat ik dat evengoed grappig gekozen woorden vond.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.