Belgisch pillentoerisme bij Nederlandse grens

Belgische patiënten trekken volgende week naar de Nederlandse grens om goedkope geneesmiddelen in te slaan. Een protest tegen de hoge prijzen in hun land.

Dirk van Duppen, huisarts in Antwerpen, is jaloers op de bodemprijzen die sinds juli vorig jaar in Nederland worden gerekend voor veel voorgeschreven geneesmiddelen. Volgende week zaterdag voert hij autobussen vol Belgen naar de Brabantse grensplaats Meerle, vlak onder Breda, en naar Maastricht, voor goedkope Nederlandse geneesmiddelen.

De actie is bedoeld om de Belgische overheid te dwingen een systeem van aanbesteding van geneesmiddelen in te voeren. Daarmee zijn ook in België op jaarbasis honderden miljoenen euro’s te besparen, aldus Van Duppen.

Volgens de Belgische arts trekken steeds meer van zijn landgenoten met een krappe beurs naar Nederland om hun pillen te halen.

„Ik hoorde laatst dat arme mensen naast hun gezamenlijke aankoop van aardappelen of wortelen bij de boeren in de streek, ook maandelijks met één auto naar Nederland trekken om met al hun voorschriftjes geneesmiddelen aan te schaffen.”

In april 2007 hield Van Duppen een soortgelijke actie in het Zeeuws-Vlaamse Hulst. Toen voerde hij een groep van 300 Belgen aan, die in het stadje voorraden paracetamol insloegen. Voor een doosje pijnstillers (30 stuks à 500 mg) betaalt de Belg 4,50 euro. In Hulst kost dezelfde hoeveelheid 50 cent.

Na de actie beloofde de Belgische farmaceutische industrie dat de prijzen zouden dalen. Maar daar is niets van terechtgekomen, aldus Van Duppen, auteur van een boek over de marketingpraktijken van de Belgische geneesmiddelenindustrie.

Nu afgelopen zomer in Nederland de prijzen van tal van geneesmiddelen zijn gekelderd doordat zorgverzekeraars alleen nog de goedkoopste variant op de markt willen vergoeden, vindt Van Duppen het tijd voor een nieuwe actie in het grensgebied. Ditmaal voor geneesmiddelen die alleen op recept verkrijgbaar zijn. Hij krijgt steun van de twee grootste ziekenfondsen in België.

Belgen kunnen in Nederland hun recept bij een apotheek inleveren. Ze moeten de medicijnen dan zelf afrekenen, maar die kosten zijn doorgaans lager dan de eigen bijdrage die Belgische verzekerden moeten betalen als ze het middel bij hun eigen apotheek zouden halen.

Dat is ook het geval bij het prostaatmiddel tamsulosine (ter vermindering van plasklachten), dat in België niet wordt vergoed en een patiënt 60 euro per drie maanden kost. In Nederland moeten Belgen voor hetzelfde middel 12 euro op tafel leggen.

In Zeeuws-Vlaanderen merken apothekers tot dusver nauwelijks iets van geneesmiddelen-toerisme, zegt R. Hinkens, die apotheken heeft in Oostburg en Sluis, vlakbij de grens. „Ik zie amper groei in Belgische recepten.” Dat beeld wordt bevestigd door apotheker C. Duerinckx uit Hulst. „Het shoppen van medicijnen in de grensstreek merken wij nog niet zo.”

Er was enige tijd geleden wel een opleving toen Belgische patiënten met een Europees verzekeringspasje in Nederland hun medicijnen gingen halen. De kosten werden dan betaald door de verzekeraar.

Duerinckx: „Maar daar is een eind aan gemaakt, omdat zo’n pasje alleen voor noodgevallen is. Dat is voor als je op vakantie plots medicijnen nodig hebt.”