HOOGERHEIDE (ANP) - Het zat haar dit seizoen niet vaak mee. Al die tegenslag was Marianne Vos zondag in Hoogerheide in een klap vergeten. Slim en berekenend pakte de alleskunner op de fiets voor de tweede keer in haar loopbaan voor eigen publiek de wereldtitel veldrijden.
In de sprint troefde ze de Duitse titelverdedigster Hanka Kupfernagel en de Amerikaanse favoriete Kathy Compton af.
Na een druk en bewogen seizoen, waarin ze de olympische titel behaalde en brak met haar coach Thijs Rondhuis, kostte het Vos moeite de omschakeling naar het veldrijden te maken. Tijdens de wedstrijden ging ze geregeld onderuit. Toen ze het ritme te pakken had, knalde ze tijdens de verkenning van het WK-parkoers tegen een balk. Aanvankelijk leek de schade mee te vallen, maar ze werd een dag later wakker met veel pijn rond het middenrif. De nationale titelstrijd liep daardoor uit op een deceptie.
,,Goede winter''
In de laatste weken voor de WK werden de prestaties niet veel beter. In de laatste wereldbekerwedstrijd in Milaan moest ze genoegen nemen met de zesde plaats. ,,Ik reed best goed, maar het gewenste resultaat bleef steeds uit. Dat ligt nu gelukkig hier'', verwees Vos naar haar gouden plak. ,,Ik weet niet of dit het bewijs is dat ik er goed aan heb gedaan met mijn coach te breken. Het is wel het bewijs dat ik een goede winter heb gehad.''
Vos gaf toe dat de weersomstandigheden het parkoers voor haar ideaal hadden gemaakt. Ze hield de afgelopen dagen met veel genoegen de weersberichten in de gaten. De situatie was identiek aan de wereldkampioenschappen in 2006 in Zeddam. Ook toen zegevierde ze voor Kupfernagel op een hard en snel traject. ,,Ik moest tijdens de wedstrijd wel aan die race terugdenken. Het leek er echt precies op. Al mocht dat ook niet te veel, want ik moest mijn hoofd erbij houden.''
Concentratie
De 21-jarige renster uit Babyloniënbroek had al haar concentratie nodig om in het spoor van Kupfernagel te blijven. De Duitse titelverdedigster zette met succes de achtervolging in op Compton, die al in het begin van de race een gat had geslagen. Vos bleef met veel moeite in het wiel van Kupfernagel. Ze reed geen meter aan kop. Ook niet toen ze aansluiting vonden bij Compton. ,,Ik kon het niet. Er was een moment dat ik bijna brak. Ik was blij dat ik kon bijblijven. Ieder foutje kon fataal zijn. Dat was heel zwaar.''
Hoewel Kupfernagel al het werk moest doen, verweet ze Vos na afloop niks. ,,Vos had Daphny van den Brand achter zich zitten. Het is logisch dat ze niks deed. Ik heb geprobeerd bij haar weg te rijden, maar dat lukte niet.'' In de slotmeters speelde Vos het perfect uit. Ze pakte de kop op het lange rechte stuk naar de finish en sprintte naar haar wereldtitel. ,,Ongelooflijk, twee keer win ik in eigen land. Dit geeft heel veel voldoening.''
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.