Overheid pakt via ING eerst aanbodkant kredietmarkt aan

Met de overeenkomst met minister Wouter Bos van financiën speelt ING 6,5 miljard dollar aan reserve vrij. Het echte bankieren wordt daarmee (eindelijk weer) iets gemakkelijker.

Op de (zakelijke) markt voor krediet is momenteel grosso modo vraag noch aanbod. Bedrijven stellen investeringen uit en banken houden het geld in kas om hun reserves te spekken. Het is de vraag of de overheid een rol kan spelen bij het opnieuw op gang brengen van die markt. En zo ja, waar het kabinet dan moet beginnen: de kant van de bedrijven die weer moeten investeren en daarvoor krediet vragen bij een bank, of bij de banken die die kredieten weer aan moeten bieden.

Bos heeft met de beslissing om ING opnieuw te hulp te komen de eerste vraag positief beantwoord: ja, de overheid kan iets doen. De tweede vraag beantwoordt hij door nu eerst de aanbodkant van de kredietmarkt aan te pakken.

ING heeft door de mogelijkheid een deel van de reserves vrij te maken nu weer ruimte om rond 25 miljard euro aan kredieten ’in de markt te zetten’. In bepaalde economische sectoren mag dan wel helemaal geen behoefte zijn aan bankleningen, in andere sectoren moet het niet zo moeilijk zijn krediet kwijt te raken, is de overtuiging van Bos.

In de afspraken tussen Bos en ING staat dat de bank de kredieten tegen de normale marktvoorwaarden zal verstrekken. De verleiding zal voor Bos groot zijn geweest om ING te dwingen het krediet goedkoop, onder de marktprijs, weg te zetten, maar dat zou een verkapte vorm van staatssteun zijn. Andere banken zouden het als concurrentievervalsing zien en ook eurocommissaris Neelie Kroes zou in kunnen grijpen.

Er blijft één risico over voor Bos. Wat als ING denkt op de kredieten in het buitenland meer te kunnen verdienen dan in de Nederlandse economie? De overeenkomst is hierover niet erg concreet. ING heeft beloofd het geld in Nederland weg te zetten, maar die belofte staat niet in een contract. Bos’ ambtenaren zullen dat scherp in de gaten houden. Maar garanties heeft de bewindsman niet.