Crisis overstemt conflict EU-China

De ruzie tussen China en de Europese Unie over de dalai lama is alweer bijna vergeten. De economische crisis is urgenter.

Deze week reist de Chinese premier Wen Jiabao door Europa en hij doet vrijdag ook het hoofdkwartier van de EU aan. Zo’n bezoek leek ruim een maand geleden nog ondenkbaar. Begin december zegde China een top met de EU af uit boosheid over de ontvangst van de Tibetaanse leider, de dalai lama, door de Franse president Sarkozy – toen ook EU-voorzitter – en het heldenonthaal van de dalai lama in het Europees Parlement. De Chinezen waarschuwden dat de economische betrekkingen schade zouden lijden.

Nu komt de Chinese premier toch naar de EU, vergezeld van een kluit ministers. Wat het verschil is met de afgezegde top is alleen voor diplomatieke fijnproevers duidelijk. „Er zal niet gesproken worden over internationale betrekkingen”, licht een hoge ambtenaar van de Europese Commissie toe.

Dat zal iedereen een zorg zijn nu de financiële en economische crisis de hele aardbol in de greep krijgt. Plotsklaps zijn de betrekkingen tussen China en de EU zo goed, dat er maar liefst negen akkoorden getekend zullen worden, variërend van hulp bij het voorkomen van ongelukken in mijnen waar jaarlijks vijfduizend Chinezen de dood vinden, tot betere controle op namaakproducten.

De EU heeft veel te bespreken met China. Toen voorzitter Barroso van de Europese Commissie vorig jaar op bezoek ging in Peking liet hij zich vergezellen door maar liefst negen eurocommissarissen. Nu brengt Barroso vijf commissarissen in stelling.

Ze zullen opnieuw proberen China over te halen mee te doen aan de bestrijding van broeikasgassen, een vast EU-thema in gesprekken met de buitenwereld. China blaast nu de grootste hoeveelheid kooldioxide ter wereld de lucht in.

Maar het hoofdonderwerp is de economische crisis. De EU is China’s grootste handelspartner, voor de EU komt China na de Verenigde Staten op de tweede plaats. De EU dringt er bij China op aan om door te gaan met het opkrikken van de binnenlandse bestedingen. De Chinese schatkist is nog altijd overvol. Nu de export en de wereldhandel klappen oplopen, is er nog altijd geld genoeg om het breed te laten rollen in China. Europa hoopt daarvan mee te profiteren.