Erdogan durfde tegen Israël te zeggen wat Van Agt dacht opinie

Ik zat thuis op de bank naar de beelden van het debat in Davos over Gaza te kijken. Voordat de Israëlische president Peres aan het woord kwam, zag hij al behoorlijk geïrriteerd uit. Vervolgens heeft hij al zijn retorische kwaliteiten ingezet om de Turkse premier Erdogan als stoutste jongetje van de klas toe te spreken. „U weet niets van het conflict. President Moebarak en Mamoed Abbas begrijpen ons beter. Wat zou u doen als Istanbul continu onder vuur zou liggen?”

Vervolgens wilde de moderator het panel afsluiten. Toen gebeurde het. Erdogan legde alle codes van dit soort bijeenkomsten naast zich neer, en begon te praten. Het gaat mij niet om wat hij gezegd heeft, maar dat hij het gezegd heeft. Ik zat te trillen. Ik kreeg het zelfs even benauwd. Mijn hart ging ontzettend tekeer. Wat ging er nu gebeuren?

Ik moest direct denken aan onze voormalige premier Van Agt en minister van buitenlandse zaken Van der Broek. Zij dachten net als Erdogan, maar durfden er in functie niet voor uit te komen. Nu ze met pensioen zijn, durven zij kritiek te uiten op Israël.

Israël is immuun gemaakt tegen kritiek. Mensen geloven te graag en te makkelijk in de ’eindeloze macht’ van Israël. Erdogan heeft hen uit deze roes gewekt. Dankzij hem kan de beschaafde wereld Israël ter verantwoording roepen voor zijn wandaden.

Voor het eerst werd de Israëlische regering op dit niveau tegengesproken. Erdogan heeft de hele wereld verteld dat Israël geen ’heilige’ maar een ’gewone’ staat is; een land waar kritiek op mag worden geuit. We kunnen en mogen niet de andere kant op kijken. We kunnen de moord op honderden kinderen niet negeren.

De Israëlische regering moet begrijpen dat het zo niet verder kan. Natuurlijk moet Hamas ophouden met lukraak raketten af te vuren. Maar daarvoor moeten de Palestijnen eerst in staat worden gesteld om een menselijke bestaan te kunnen leiden. Niet iedereen die kritiek heeft op Israël is een vriend van Hamas. Het Palestijnse volk is veel meer dan Hamas.

Dankzij Erdogans optreden heeft de islamitische wereld voor het eerst gevoel van eigenwaarde. Voor het eerst denken moslims dat zij een vertegenwoordiger hebben. De ellende en armoede waarin zij leven, deed er even niet toe.

Erdogan is premier van een land dat het bestaan van Israël erkent en ondersteunt. Zijn optreden zal ook erkenning van Israël in de islamitische wereld makkelijker maken. Hij is premier van een moslimland dat democratie, rechtstaat en mensenrechten heeft omarmd, een lichtend voorbeeld voor miljoenen moslims. Daarom is het erg belangrijk dat hij duidelijk is: „Ik ben geen antisemiet, en ik tolereer het ook niet.”

De grote leugen dat de islam en democratie niet samen gaan, is als een vaas in duizend scherven uit elkaar gevallen. Vele groeperingen weten nu dat de beste weg naar vrijheid de weg van de democratie is.

In Nederland hebben we gefrustreerde Marokkaanse jongeren. In de demonstraties tegen het oorlog riepen ze een verschrikkelijke leus: Hamas, Hamas, alle * aan het gas’. Deze leus is zo onislamitisch en onmenselijk dat ik hem noch wil uitspreken noch wil opschrijven.

Onze Marokkaanse jongens zullen dat niet meer roepen. Zij hoeven niet meer te wanhopen. Premier Erdogan heeft ze inspraak gegeven. Hij is het beste wapen tegen het (moslim)radicalisme.