Bidden voor de banken

Hoogmis in crisistijd: in de Bossche Sint Jan was de heilige Jozef gisteren patroon van iedereen die vreest voor zijn baan.

Crisis of geen crisis, in Den Bosch schijnt de zon en de snackverkoper profiteert ervan. Hij heeft zijn wagen met friet en ijs naast de Sint Janskathedraal gezet. Een jongen en een meisje stappen van hun scooter om een oubliehoorn te kopen.

In de kathedraal schuiven kerkgangers in de banken voor het hoogfeest van Sint Jozef. De heilige timmerman is patroon van de arbeiders. Maar eigenlijk van ’iedereen in een beroep of bedrijf’, zegt plebaan Geertjan van Rossem van de Sint Jan. Op de dag van de heilige Jozef stond de kerk daarom stil bij de zorgen die de kredietcrisis veroorzaakt.

Het idee daarvoor kwam van parochiaan Theo Duray; hij stelde voor om op de Dag van de Arbeid in de kerk aandacht te besteden aan de crisis. Van Rossem vond 1 mei wat laat, hem leek het hoogfeest van Sint Jozef een heel geschikt moment.

Want, zo zegt hij in zijn preek, van Jozef kunnen wij nog wat leren. Bijvoorbeeld verantwoordelijkheidsbesef: toen Jozef hoorde dat Maria zwanger was, zei hij niet ’dat is niet mijn probleem’, maar was hij bereid zijn bijdrage te leveren aan Gods plan.

Van Rossem: „Net als Jozef moeten wij onze taak niet uit de weg gaan. In deze moeilijke tijden moeten we niet alleen maar naar de overheid kijken.”

Ook was Jozef ’een rechtvaardig en betrouwbaar man’, zegt Van Rossem. „Maar helaas is in onze wereld slordig omgesprongen met het begrip ’vertrouwen’.”

Tja, die kredietcrisis. Eerst leek die nog zo ver weg, maar nu, zegt de plebaan, heeft ze ook Brabant bereikt. Bedrijven lijden verliezen, werknemers komen op straat te staan. „Er zijn vele zorgen en in deze eucharistie willen we vieren dat we als gemeenschap elkaars zorgen delen en dat God ons nabij wil zijn.”

Parochiaan Theo Duray spreekt een aantal voorbeden uit, na iedere bede wordt er een kaars aangestoken. „Laten wij bidden voor de regeringsleiders”, zegt Duray. „Dat zij samen tot goede afspraken mogen komen.” „Laten we bidden voor de banken”, vervolgt hij. „Dat zij hun taak zullen uitoefenen tot welzijn voor allen.”

Voor ’gezinnen en bedrijven’, bidt Duray. „Dat zij hun zorgen en problemen te boven zullen komen.” En ten slotte ’voor onszelf’: „Dat wij ons niet zullen laten leiden door hebzucht en eigenbelang.”

Bij het verlaten van de kerk weet een van de bezoekers wel hoe het zover heeft kunnen komen met de crisis. „Wij moeten geen wereld zonder God willen, dan gaat het fout. Maar er is genade, dus we komen hier uit.”

In de snackwagen naast de kathedraal haalt de verkoper zijn schouders op. De handel gaat prima. „Friet kopen ze toch wel.”

Lees hier de volledige preek.