De schutter schoot en vond ’t goed

De Israëlische krant Ha’aretz concludeert dat de getuigenissen die ze gisteren begon te publiceren ’een verontrustend en deprimerend beeld’ schetsen van de werkwijze van Israëlische militairen in Gaza. Kon Israël eerdere berichten van Palestijnse ooggetuigen of buitenlandse journalisten afdoen als ’propaganda’, schrijft Ha’aretz, ditmaal zijn het de verhalen van eigen soldaten. „Dit is bewijs, uit de eerste hand, van wat de meeste Israëliërs willen verdringen.”

Een van de getuigenissen komt van de leider van een infanterie-eenheid. „Er was een huis met een familie erin. (...) We stopten ze in een kamer. Later verlieten we het huis en kwam een andere eenheid binnen. Een paar dagen later kwam er een bevel om de familie vrij te laten. Ze (militairen van de nieuwe eenheid, red.) hadden boven posities ingenomen. Er zat een sluipschutter op het dak.”

„De commandant liet de familie gaan en vertelde hen naar rechts te gaan. Een moeder en haar twee kinderen begrepen het niet en gingen naar links. Maar ze (de Israëlische militairen, red.) waren vergeten de sluipschutter op het dak te waarschuwen dat ze hen hadden laten gaan en dat het goed was, en dat hij niet moest schieten (...) en hij, hij deed wat hij geacht werd te doen, zoals hij een bevel zou uitvoeren.”

„De scherpschutter zag de vrouw en de kinderen naar hem toe komen, tot over de lijn waarvan hem was verteld dat niemand die mocht passeren. Hij schoot hen onmiddellijk neer. Hoe dan ook, wat er gebeurde is dat hij hen uiteindelijk doodde. Ik denk niet dat hij zich er slecht onder voelde. Immers, wat hem betreft deed hij zijn werk in overeenstemming met de bevelen die hij had gekregen. En de algemene atmosfeer, van wat ik begreep van de meesten van mijn mannen met wie ik gesproken heb (...) ik weet niet hoe ik het moet omschrijven. Het leven van Palestijnen is, laat ik zeggen, veel minder belangrijk dan het leven van onze soldaten. Dus wat hen betreft kunnen ze het zo rechtvaardigen.”

De leider van een andere gevechtseenheid vertelde over een incident waarbij de commandant van de compagnie beval een oudere Palestijnse vrouw dood te schieten. Ze liep op ongeveer 100 meter van een huis waar de compagnie haar hoofdkwartier had. Hij beschreef met de commandant te hebben gediscussieerd over de soepele schietregels, waaronder het beschieten van huizen zonder bewoners te waarschuwen. Zijn manschappen zeiden iedereen te willen doden in Gaza omdat ’iedereen hier een terrorist is’. „’Dood aan de Arabieren’ schrijven op de muren, of spugen op familiefoto’s, gewoon omdat het kan. Ik denk dat dat het belangrijkste is: te begrijpen hoe ver het leger afgezakt is op het terrein van ethiek, echt. Dat is wat ik me het meest zal herinneren.”