Verklaring Balkenende en zelfreflectie

weblog Onderhandelingen over een crisispakket zijn met sociale partners net zo lastig als met coalitiepartijen, dat heeft de ervaring van gisteren en vannacht wel duidelijk gemaakt.

Vandaag extra vroeg richting Den Haag voor een overleg met de bewindspersonen van het CDA. Gelukkig zit het verkeer op woensdag vaak mee en ben ik op tijd.

Daarna is de fractievergadering gepland en een extra ministerraad. Het pakket dat op tafel ligt betekent op een aantal fundamentele punten een aanpassing van het coalitieakkoord. Dat akkoord is van de drie coalitiefracties. Niet zo raar dus dat die fracties ook wordt gevraagd in te stemmen met dit pakket.

De kritiek van de oppositie op deze gang van zaken begrijp ik niet zo goed. Datzelfde geldt voor de ministerraad. Veel ministers hebben het hele proces van een afstand gevolgd en willen natuurlijk ook eerst weten wat er op tafel ligt voordat ze daarvoor verantwoordelijkheid nemen.

Als dit allemaal positief loopt komt de minister-president naar de Kamer om daar een verklaring af te leggen en een toelichting te geven op de gemaakte keuzes en voorgestelde maatregelen. Het is goed dat de minister-president dit doet. Hij moet aan de Tweede Kamer als hoogste orgaan in onze democratie verantwoording afleggen. Daarna is het aan de Kamer om te bepalen op welk moment er een debat over het crisispakket wordt gehouden. Dat zal denk ik donderdag, morgen dus, zijn.

De verklaring van de minister-president is morgen het enige moment dat de plenaire zaal gebruikt wordt. We hebben vanmiddag volledig gereserveerd voor het proces van ‘parlementaire zelfreflectie’.

Alweer bijna anderhalf jaar geleden is er een motie aangenomen die opriep tot deze zelfreflectie. Het is goed dat ieder zichzelf respecterend instituut en dus ook de Tweede Kamer geregeld in de spiegel kijkt en nadenkt over de vraag hoe we de dingen nog beter zouden kunnen doen.

Een stuurgroep van Kamerleden, heeft op basis van tal van gesprekken een aantal voorstellen gedaan die het parlement nog beter kunnen laten functioneren. Als lid van de stuurgroep ben ik benieuwd hoe de voorstellen bij de collega’s vallen.

Overigens ben ik me er zeer van bewust dat welke instrumenten of structuren we ook bedenken alles staat of valt met ons eigen gedrag. Zijn we bereid om vaker genoegen te nemen met een toezegging van een minister en dat niet nog eens met een motie te beleggen, zouden we de debatten niet kunnen beperken tot onderwerpen waarover we ook echt iets te zeggen hebben en zouden we niet met minder spoeddebatten toch ons werk toch goed kunnen doen?

Bijzonder dat de PVV dit hele proces blokkeert en nergens aan mee wil doen. Op deze manier laten ze zien weinig respect te hebben voor de parlementaire democratie. Het gaat hier immers over de uitvoering van een aangenomen motie. Het huis zou te klein zijn als we zo om zouden gaan met aangenomen moties die door de PVV zijn ingediend!