Leraar is altijd de pineut

opinie Wij leerlingen hebben de gewoonte de 1040 uren die we tussen de vier muren van onze school doorbrengen wat leuker te maken. Iedereen heeft iets anders op het doden van de tijd bedacht.

De kleine bruggertjes stoppen elkaar tijdens de les al gniffelend briefjes toe met daarop opmerkingen over het haar, schoenen en de nieuwe bril van de leraar en de wiskundeknobbels halen hun lol doorgaans uit het spelen van spelletjes op hun Grafische Rekenmachine. Tekentalenten krabbelen in 70 minuten een complete Rembrandt op hun boekenkaft, Ipod-aholics luisteren naar the latest hits en de dromers onder ons kijken gewoonweg uit het raam en laten zich meevoeren op wolken vol fantasie.

Eén activiteit lijken we echter allemaal briljant te vinden: het delen van sappige ‘feitjes’ over leraren. Hoe leuk je lessen, kleren en verhalen ook zijn, je bent als leraar altijd een keer de pineut. Als ik mijn medestudenten moet geloven, zijn er alleen al op de 4 scholen in onze nabije omgeving 9 alcoholisten aan het les geven. 13 hebben zelfmoordplannen, zeker 60 onderwijzers hebben eens een leerling gezoend, drie mannelijke leraren zitten tijdens de les in lesbische chatrooms, een tiental leraren doet het volgens horenzeggen met elkaar en één leraar ligt sinds de voorjaarsvakantie in coma (ook al is de man in kwestie sindsdien meerdere malen springlevend op school gesignaleerd).

Zelf doe ik gretig aan de geruchten mee, maar als ik mezelf weer eens betrap op het anders aankijken van een lera(a)r(es) op basis van een door verveelde scholieren gevoed gerucht, vraag ik me toch af waarom. Je zou dit gedrag misschien in de 1e klas verwachten, waar de algemene opvatting heerst dat leraren saaie, levensmoeie marsmannetjes zijn, maar eigenlijk is op ordinair geroddel in hogere klassen niet meer te hopen.

Het lijkt wel alsof we de leraren moeten antropomorfiseren door ze allemaal Goede Tijden, Slechte Tijden-achtige eigenschappen toe te kennen. Hoe zou dat zijn voor hen? Lijkt me toch ontzettend vervelend: Kom je op school, hoor je opeens al je leerlingen fluisteren over het schuinsmarcheerdergedrag van je man (die je overigens naar eigen weten ook niet hebt).

Misschien helpen deze roddels in a weird way hun slachtoffers: Als jij net ingeruild bent door je vriendje, voel je je tóch verbonden met de lerares wier man naar verluidt is vreemd gegaan met haar maid of honour. Of is dit nou gewoon mijn manier van iets heel ergs goed praten?

Either way, we kunnen er volgens mij helemaal níks aan doen. Het volproppen van nuttige, leerzame momenten met zinloze minipleziertjes zit nou eenmaal in de aard van ’t puberale beestje. Ik vrees dat ik me dadelijk dus weer even vrolijk aanmeld op MSN, om overgoten te worden met kersverse roddels over de mensen die ons vijf dagen in de week uit pure wanhoop tóch nog iets proberen bij te brengen.

Fé Toussaint (15) zit in 4 vwo van het Pantarijn in Wageningen.