Stuurlui aan de wal

opinie Anders dan broeder Ephimenco ben ik nooit misdienaar geweest. Integendeel, er werd bij ons thuis over de rooms-katholieke kerk geschamperd.

Van het vroegere ’Beest van Rome’ was trouwens ook weinig over, mijn vader had het bijvoorbeeld over ’ons pauske’, alsof het een enigszins achterlijk kind betrof. Als het om de afgelopen pauskeuzes gaat, die ik als een echte bermtoerist gespannen volgde, ben ik altijd een meeloper geweest. Schuin kijkend naar de reacties van mensen die ik vertrouw. Toen ik zag dat Antoine Bodar verheugd reageerde op de verkiezing van kardinaal Ratzinger dacht ik, dan zal het wel goed wezen. Wat wist ik er per slot van rekening van? Later hoorde ik dat de man z’n piano het Vaticaan had laten binnenhijsen en ook dat gaf me een goed gevoel. In plaats van een boerenpaus hadden we nu een cultuurpaus, eentje die allicht de kunsten goedgezind was. Intussen heeft de man alleen maar onrust gezaaid. Hij begon ermee de islamieten te beledigen. Excuses, was de bedoeling niet – maar toch. Vervolgens haalde hij een antisemitische bisschop de kerk weer binnen. Ook niet de bedoeling, maar het kwaad was alweer geschied. Het RKK-programma Soeterbeeck dat Nederlandse katholieken een beetje bij de les probeert te houden, had er de handen vol aan. En dan nu het condoom. Verschil met vorige gelegenheden is dat de paus nu zeker niet met excuses zal komen, hij heeft immers het officiële standpunt van de kerk uitgebazuind. Maar het zou fijn zijn als hij daar dit keer zijn mond eens over had gehouden. Deze paus is het beste als hij zwijgt, maar helaas, dat is niet zijn grootste gave. Een katholieke vriend van mij, een heuse progressief, vindt dat de Heilige Vader krachtens zijn positie dat soort conservatieve meningen over homoseksualiteit, contraceptie, aids, nu eenmaal móet verkondigen. Dan kan de gelovige het vervolgens allemaal aan z’n laars lappen. Een typisch katholieke redenering, zou mijn moeder zeggen. Het valt te hopen dat de katholieken in Afrika een soortgelijke verlichte en opportunistische mentaliteit hebben. En van andere gelovigen, van islamieten tot zevendedagsadventisten, hoop je dan maar dat ze niet eens naar ’m luisteren. Overigens is het condoom, waarover Benedictus XVI weer eens viel, inmiddels beproefd genoeg om zelfs pausen op andere gedachten te brengen, zou je zeggen. Al in de achttiende eeuw gebruikte men schapendarmen om het gevaar te bezweren en van Casanova, kenner bij uitstek, is bekend dat hij condooms testte door ze op te blazen, een gebruik dat menig jongetje van hem heeft afgekeken. Maar in de katholieke apotheek paste het onkerkse rubbertje nooit, daar produceerde men eigen methodes als ’voor het zingen de kerk uitgaan’ en ’Vaticaans roulette’ voor de periodieke onthouding. Wat dat betreft doet de huidige paus niet onder voor zijn voorgangers die de gedachte aan lust als orde verstorende aandrift weer van de apostel Paulus hadden. Merkwaardig toch hoezeer celibataire mannen zich door de eeuwen heen met seks hebben beziggehouden. Stuurlui aan de wal, anders kun je ze niet noemen.