Uitdelen van muziek maakt ons rijk

De Nederlandse muziekindustrie moet erg geschrokken zijn. Nu zegt namelijk zelfs het eerbiedwaardige TNO dat muziek ruilen goed is voor de economie.

Ik heb even wat dagen vooral aan een chip-kwestietje in het openbaar vervoer gewerkt, zodat ik hier wat inhaalwerk moet verrichten. Zie bijvoorbeeld ook de zojuist verschenen visie op een nieuwe ronde in de strijd Brussel vs Microsoft.

Een andere strijd, die tegen het vrijelijk ruilen en downloaden van muziek, is er zojuist weer een paar honderd procent moeilijker op geworden. TNO heeft samen met een paar collega-onderzoeksinstituten een rapport opgesteld over de gevolgen van al het muziekruilen dat we op het web doen. Stichting Brein, die de auteursrechten wil verdedigen, zal haar ogen niet hebben kunnen geloven, maar het staat er toch echt: al dat gratis heen en weer sturen van muziekbitjes maakt de Nederlandse samenleving per jaar zo'n honderd miljoen euro rijker. Nee, niet armer, maar rijker.

Maar liefst drie ministeries: die van Economische Zaken, Cultuur en Justitie, hadden om het onderzoek gevraagd en hebben het nu als zijnde zinvol aan de buitenwereld aangeboden. Daar kun je als muziekindustrie toch niet zo makkelijk meer omheen. Menig rechter zal er in ieder geval van onder de indruk zijn, zeker nu Justitie zelf laat weten dat ruilen goed is voor de samenleving.

De onderzoekers zetten een paar bekende argumenten op een rij, zoals 'lang niet elke gedownloade track zou anders gekocht worden' en 'downloaders kopen gemiddeld meer muziek dan niet-downloaders'. Te denken geeft daarnaast de observatie dat de verkoop van muziek-cd's weliswaar afneemt, maar dat dit mogelijk komt doordat de verkoop jarenlang onnatuurlijk groot is geweest. Door de introductie van de cd gingen veel muziekliefhebbers gretig kopieën van hun elpees kopen. Toen die vervangingshonger eenmaal was gestild, viel de verkoop terug naar louter aankopen van nieuwe muziek.

Hoe TNO precies aan honderd miljoen winst komt uit het gratis rondsturen van muziek, is voer voor statistici. Een van de pluspunten van ruilen is in ieder geval dat consumenten zo in aanraking komen met heel veel cultuurgoed, en dat heeft op zich een waarde.

Volgens TNO gebruiken velen het downloaden om te kijken of men de muziek wel mooi genoeg vindt, waarna de cd of de individuele track alsnog gekocht wordt. In dat opzicht is er wel een groot verschil tussen muziek en film, waarschuwen de onderzoekers. Een muzieknummer wil je wel honderd keer horen, een film is vaak na eenmaal bekijken niet meer interessant om te kopen. Het is dus niet de muziekindustrie die te hoop moet lopen tegen ruilen, het is Hollywood die zich schrapt moet zetten voor het moment dat we overal glasvezel hebben en we films in een paar secoden naar elkaar kunnen doorsturen.

Lees hier alle posts van Internet 3.0