Feyenoorders vervolgen hun weg als verliezers

Ook zonder de ontslagen trainer Verbeek wreekten zich gisteravond bij Feyenoord de gekende gebreken. Heerenveen hervatte de competitie met een 3-1 zege.

Als het al zo is dat de muiterij bij Feyenoord louter verliezers heeft opgeleverd, zoals aanvoerder Van Bronckhorst in een obligate verklaring beweerde, dan zijn de spelers toch zonder twijfel de grootste. De ouderen onder hen hebben hun reputatie ernstig geschaad door de ontslagen trainer Verbeek uiteindelijk als bokkige amateurs het werken onmogelijk te maken en gisteravond vervolgden ze hun weg ook letterlijk als verliezers.

Aan de hand van de ook machteloze interim-coach Vlemmings, voorheen de assistent van Verbeek, leed Feyenoord bij het vooral slagvaardiger Heerenveen zijn negende competitienederlaag (3-1). In een hoek van het Abe Lenstra-stadion werd de vertrokken trainer herhaaldelijk bezongen door de Feyenoord-supporters, die de foutenlast van de spelers na een krampachtige opening gaandeweg volgens een inmiddels gekend patroon zagen oplopen.

Op de toch zo beladen avond hadden de oudere spelers van Feyenoord het in de openingsfase alweer laten afweten in een situatie waarin van hen organisatorisch vermogen was gevraagd. Na een hoekschop van Beerens mocht Bak Nielsen inkoppen, de verdediger die nota bene even eerder ook al na een spelhervatting was gezocht. Met een boog verdween de bal over doelman Timmer, die al snel na de hervatting van een weinig overtuigend seizoen als aan de grond genageld stond (1-0).

Die vroege treffer werkte een scenario in de hand dat zich vaker voltrekt als ploegen in nood zich met de rug tegen de muur voelen gedrukt. Heerenveen maakte een iets hechtere indruk, met op het middenveld de Zweedse nieuweling Elm, die dynamiek en kracht toevoegde aan die linie die daarmee toch al bovengemiddeld is bemeten. Feyenoord zocht naar tekenen van progressie in een samenstelling die door interim-coach Vlemmings enigszins was gewijzigd.

Om meer stevigheid in het hart van het veld te verkrijgen was Van Bronckhorst weer naar het middenveld verschoven. Bahia bleek ook als linksachter kwetsbaar. Zo goed en zo kwaad als dat ging richtte Feyenoord zich desondanks in het verloop van de eerste helft op, en het dacht zich in het slotgedeelte zelfs een fraaie beloning te verschaffen. Spits Makaay verhief zich plotseling door de bal na een afgemeten pass van Van Bronckhorst fijnzinnig aan te nemen en naar de hoek te sturen (1-1).

Feyenoord kon in die fase recht doen gelden op de gelijkmaker, ook omdat de vleugelaanvallers Biseswar en Slory daarvóór al dreigend waren opgedoken, met een schot op de kruising en een plotselinge kans na een onachtzaamheid in de Friese defensie. Anderzijds mocht hun gebrek aan trefzekerheid karakteristiek worden genoemd voor een ploeg in vertwijfeling, en het verschil op dat vlak werd in Rotterdams nadeel nog voor de pauze uitgebeeld.

Heerenveen sneed door Feyenoords rechterverdedigingsblok en na een passje van Kalou sloeg Pranjic wél toe, met een schuiver in de hoek (2-1). Nadien wreekten zich langzamerhand doch onvermijdelijk de gekende gebreken bij het niet alert verdedigende en omzichtig aanvallende Feyenoord. Invaller Smarason gaf met een rake kopbal (3-1) het sein voor het scanderen van Verbeeks naam, door Feyenoord- én Heerenveen-fans.

Met cynisme mag in de ontslagen trainer voorlopig dan toch een winnaar worden gezien – in die zin dat hij is verlost van onwillige en onverminderd tekortschietende spelers.