Het zweten van penen

Obama is ook in Zwolle. Niet alleen kwam ik hem tegen in de catalogus van de BioVak – de beurs voor de biologische landbouw – maar ik zag ook een bord, direct bij de hoofdingang van de IJsselhallen, met boven een paar foto’s van wortelen, paprika’s en uien de tekst ’Eko – yes, we can!’

Volgens een bericht in de beurscatalogus heeft Michelle Obama zich laten ontvallen dat ze thuis graag gezonde, biologische producten gebruiken – hoewel ik haar man tijdens de campagne toch regelmatig van de ene snackbar naar de andere heb zien lopen, maar dat hoeft geen tegenspraak te zijn, integendeel, misschien is het de bevestiging ervan. Ook las ik elders dat Obama graag organische drankjes drinkt, die zijn persoonlijke assistent Reggie Love voor hem op voorraad houdt.

De toekomst lacht deze bedrijfstak dus toe, en het is bijna verwonderlijk dat er voor de biologische boer in Nederland pas voor de tweede keer een beurs georganiseerd wordt, al is die dan al twee keer zo groot als de eerste beurs , vorig jaar in Apeldoorn.

Ik werd, ruim voor de officiële opening door prinses Margriet, enthousiast rondgeleid door de organisatie, want hoewel ik wel eens in een natuurvoedingswinkel kom, heb ik toch weinig verstand van bioboeren. Ik verwachtte wel meer dan wormstekige appeltjes en zelf ingemaakte jam, want zo knullig is het imago van het biologische product niet meer, maar ik had niet gedacht dat ik op de BioVak naar een opgemaakt tweepersoons designbed zou staan kijken, gemaakt van natuurlijke materialen – de wol en het vlas stonden er nog naast. Het bed stond gewoon tegenover de landbouwmachines die zonder gif onkruid kunnen verwijderen. Dat bed is er, zei de organisatie, om de boeren kennis te laten maken met het brede palet van hun producten.

Natuurlijk was er ook biovlees, biomelk, biokaas, biofruit, en er waren bioaardappelen, biobloemen en ook biokleding (van brandnetels). En voor het eerst dit jaar : biowijn – van Nederlandse bodem. Booming business? Ik las in een biomonitor dat het marktaandeel van biologische voeding op basis van de consumentenbestedingen vorig jaar in Nederland nog maar bij twee procent lag, dus er is hier nog een lange weg te gaan. Our climb will be steep, our challenges many. Zou Obama zeggen.

Ik doolde nog langs exposanten met biodrijfmest, biozaden en bioveevoer en stuitte op publicaties waarvan ik het bestaan nooit had vermoed, zoals de zoveelste jaargang van het Uien Magazine. En het Wortel Magazine. De redactie schreef in haar voorwoord dat ’we door de grote verscheidenheid aan actualiteiten in de peensector keuzes moesten maken.’ Zo veel is er loos onder de wortelen, die naar het schijnt ook al aan stress lijden.

Ja, het is tijd voor verandering. Wat zou het mooi zijn als Obama eens zo’n beurs opende, maar bij het horen van de naam BioVak zal hij zijn assistent vreemd aankijken.